مقاله قابليت انتقال ژن مقاومت به ريزومانيا از ارقام و توده هايي با ساختار ژنتيكي وسيع به رگه هاي چغندرقند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله چغندرقند از صفحه ۱۵ تا ۳۰ منتشر شده است.
نام: قابليت انتقال ژن مقاومت به ريزومانيا از ارقام و توده هايي با ساختار ژنتيكي وسيع به رگه هاي چغندرقند
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتقال مقاومت
مقاله توده
مقاله هيبريد
مقاله چغندرقند
مقاله رگه
مقاله ريزومانيا
مقاله شاخص آلودگي
مقاله لاين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازي حسنعلي
جناب آقای / سرکار خانم: صادقيان مطهر سيديعقوب
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: سلطاني جمشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور انتقال مقاومت به بيماري ريزومانيا از ارقام تجاري به رگه هاي چغندرقند، در سال ۱۳۸۶ تلاقي بين ۱۱ رقم تجاري مقاوم به بيماري هاي مهم چغندرقند به عنوان والد گرده افشان با بوته هاي نرعقيم موجود در دو لاين تيپ O داراي ژن هاي خودباروري (۲۳۱ و ۲۶۱) به عنوان والد مادري انجام شده و تعداد ۲۹۹ تك بوته هيبريد برداشت گرديد. والدهاي پدري و مادري براساس تعداد تك بوته هيبريد توليد شده در داخل ايزوله با يکديگر مقايسه شدند. هيبريدهاي توليد شده در شرايط مزرعه آلوده به ريزومانيا از نظر شاخص زردي برگ ها و درصد آلودگي به بيماري ريزومانيا ارزيابي شدند. بين تعداد تك بوته هيبريد برداشت شده از والدين مادري، اختلاف زيادي وجود نداشت. والدمادري ۲۶۱ با ۵۴٫۲ درصد، تعداد هيبريد بيشتري را در مقايسه با والد مادري ۲۳۱ با ۴۸٫۵ درصد، دارا بود. ولي والدين گرده افشان ها از نظر تعداد تك بوته هيبريد برداشت شده با يكديگر اختلاف زيادي داشتند. تك بوته هاي برداشت شده همچنين از نظر تعداد هيبريد مقاوم توليد شده نيز مقايسه شدند. بين تعداد هيبريد مقاوم حاصل از والدين مادري اختلاف زيادي وجود نداشت، اما والدين گرده افشان ها از نظر تعداد هيبريد مقاوم به دست آمده از آن ها با يكديگر اختلاف زيادي داشتند، به طوري كه بيشترين تعداد هيبريد مقاوم براساس نمره زردي برگ مربوط به نتاج حاصل از والد گرده افشان رقم شماره هفت به ميزان ۸۰٫۸۰ درصد و کم ترين تعداد هيبريد مقاوم بر اين اساس مربوط به نتاج حاصل از والد گرده افشان شماره هشت با صفر درصد بود. بالاترين تعداد هيبريد مقاوم بر اساس درصد آلودگي به ريزومانيا در ريشه ( ۵۷٫۷۰درصد) به هيبريدهاي حاصل از والدگرده افشان شماره هفت و کمترين تعداد هيبريد مربوط به نتاج حاصل از والدهاي گرده افشان دو، هشت، نه و ۱۱ بود. تعداد هيبريدهايي كه از والدهاي گرده افشان يک، سه، چهار، پنج، شش، هفت و۱۰ به دست آمدند، نيز قابل توجه بود. بنابراين، اين هيبريدها در تلاقي با رگه هاي تيپ O پتانسيل بيشتري را در توليد نسل هاي در حال تفکيک براي انتقال ژن هاي مقاوم خواهند داشت. بين تك بوته هاي هيبريد برداشت شده والدين مادري ۲۳۱ و ۲۶۱ از نظر نمره زردي برگ ها و شاخص بيماري ريزومانيا اختلاف زيادي مشاهده نشد ولي اختلاف آن ها با شاهدهاي مقاوم و متحمل در سطح احتمال پنج درصد معني دار بود. اما بين۱۱ والدگرده افشان از نظر نمره زردي برگ ها و درصد آلودگي به بيماري ريزومانيا اختلاف معني داري در سطح پنج درصد وجود داشت، به طوري كه كم ترين نمره زردي و درصد آلودگي به ريزومانيا در بين گرده افشان ها مربوط به رقم شماره هفت و بيشترين آن مربوط به رقم هاي شماره هشت و نه بود.