سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش برنامه درسی در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محسن اسلامی – عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند

چکیده:

این تحقی به منظور بررسی قابلیت های آموزشی شبکه جهانی، میزان دسترسی واستفاده دانش آموزان و معلمان شهر تهران از آن و همچنین دیدگاه آنها نسبت به شبکه جهانی انجام گرفته است. جامعه پژوهش، دانش آموزان و معلمان دوره دبیرستان شهر تهران (مدارس دخترانه و پسرانه) بودند. نمونه مورد مطالعه (۵۳۰ دانش آموز و ۱۳۸ دبیر) از سه منطقه آموزش و پرورش واقع در شمال، جنوب و مرکز) تهران و به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه تحقیق اجرا شد.
نتایج تحقیق در بخش بررسی قابلیت های آموزشی اینترنت نشان داد که اینترنت ، هم در بخش اطلاعات و هم در بخش ارتباطات قابلیت فراوانی در اختیار مدارس، دانش آموزان و معلمان قرار داده است. نتایج بخش پیمایشی تحقیق این بود که دانش اموزان دوره دبیرستان شهر تهران، در مدرسه به اینترنت دسترسی ندارند و دسترسی انان بیشتر درمنازل است، و دانش آموزان مناطق شمالی شهر از امکانات بیشتری برخوردارند، و فرزندانی که پدرشان دارای تحصیلات دانشگاهی هستند، بیش از دیگران به شبکه جهانی دسترسی دارند. بیشترین استفاده دانش آموزان از اینترنت، در زمینه برقراری ارتباط و گفتگوی اینترنتی بوده و استفاده از اینترنت در زمینه دروس تخصصی، کمتر مورد نظر بوده است.
بررسی وضعیت معلمان نشان داد که امکان دسترسی به اینترنت در مدارس برای ایشان فراهم نیست، و تنها یک سوم آنها در منزل به اینترنت دسترسی دارند و معملمان منطقه شانزده نسبت بهمعلمان منطقه شش و یک ، از امکانات کمتری برخوردارند. بیشترین استفاده معلمان از اینترنت برای دریافت اطلاعات و ایمیل است و تنها یک سوم آنها بر کسب اطلاعات در زمینه دروس تخصصی خود از اینترنت استفاده می کنند همچنین تعداد بسیار کمی از معلمان در دوره های آموزشی اینترنت شرکت کرده اند و اکثر آنها نسبت به اینترنت به عنوان یک ابزار آموزشی و شرکت در کلاس های آموزشی اینترنت اعلام نیاز کرده اند. به طور کلی چنین نتیجه گیری شد که اینترنت، این قابلیت را دارد که با سازماندهی و برنامه ریزی صحیح به عنوان ابزاری آموزشی درمدارس مورد استفاده قرار گیرد. همچنین سطح استفاده از اینترنت در فضای آموزشی دبیرستان های تهران، از نظر کمی (میزان دسترسی) و کیفی (نوع استفاده) نسبت به کشورهای پیشرفته بسیار پائینتر است.