سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جعفر باشتینی – ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سبزوار
حسن فضائلی – موسسه تحقیقات علوم دامی کشور
حسین توکلی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان

چکیده:

در این پژوهش هفت جیره غذایی شامل: ۱) خارشتر سیلو شده بدون ملاس ۲) خارشتر سیلو شده با ملاس ۳) خارشتر سیلو شده با ۱۰ % ملاس ۴) خارشتر خشک بدون ملاس ۵) خارشتر خشک مخلوط شده با ۵% ملاس ۶) خارشتر خشک مخلوط شده با ۱۰ % ملاس و ۷) یونجه خشک، در تغذیه تعداد ۲۸ رأس گوسفند نر بالغ، در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد آزمایش قرار گرفت . بالاترین میزان مصرف ماده خشک و نیز بیشترین ضریب مصرف نسبی خوراک مربوط به جیره ۷ یا شاهد بود و کمترین مقدار مربوط به جیره ۲ بود (۰/۰۵>P) همچنین جیره ۷ بیشترین قابلیت هضم را نشان داد در حالیکه قابلیت هضم جیره های ۱و ۲و ۳ کمتر از سایر جیره ها بود (۰/۰۵>P) بر اساس نتایج بدست آمده چنین به نظر می رسد که گیاه خارشتر به صورت خشک بهتر از سیلو شده آن مورد استفاده گوسفند قرار می گیرد.