مقاله قاعده افزايي در غزليات شمس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در تاريخ ادبيات (پژوهشنامه علوم انساني) از صفحه ۱۱۹ تا ۱۴۳ منتشر شده است.
نام: قاعده افزايي در غزليات شمس
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قاعده افزايي
مقاله آشنايي زدايي
مقاله برجسته سازي
مقاله غزليات شمس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مدرسي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ياسيني اميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
قاعده افزايي يكي از شيوه هاي آشنايي زدايي در مكتب فرماليسم روس است. در اين شگرد قواعدي بر قواعد زبان معيار افزوده مي شود كه موجب برجسته سازي در متن ادبي مي گردد. ليچ (Leech)، برجسته سازي را به دو شكل انحراف از قواعد حاكم بر زبان (هنجارگريزي) و افزودن قواعدي بر قواعد حاكم بر زبان (قاعده افزايي) امكان پذير مي داند. ياكوبسن معتقد است كه فرآيند قاعده افزايي چيزي نيست جز توازن در وسيع ترين مفهوم خود و اين توازن از طريق «تكرار كلامي» (Verbal Repetitoion) حاصل مي آيد. صناعاتي كه از طريق توازن حاصل مي شوند، از ماهيتي يكسان برخوردار نيستند، به همين دليل گونه هاي توازن را بايد در سطوح تحليلي متفاوتي بررسي كرد. استفاده از قاعده افزايي، دلالت بر توانايي شاعر در بهره گيري از ظرفيت هاي زباني، جهت ناآشنا ساختن و برجستگي زبان است كه صورت گرايان روس آن را عامل شكل گيري اثر ادبي مي دانند. «كوله ريج» (Coleridge) شاعر و منتقد انگليسي بر آن بود كه شاعر به واسطه قوه مخيله ـ خود خاصه با استفاده از قاعده افزايي حجاب عادت را از برابر ديدگان مي زدايد و واقعيت اشيا را به گونه اي تازه تر بر خوانندگان عرضه مي دارد. در اين پژوهش سعي بر آن است كه غزليات شمس را از طريق قاعده افزايي به عنوان يكي از شيوه هايي آشنايي زدايي در سطوح تحليل آوايي و واژگاني مورد بررسي قرار داده تا گوشه هايي از زيبايي و برجستگي اشعار مولانا از اين رهگذر بر ما آشكار گردد.