سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: پنجمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

مجید میرزایی عطا آبادی – گروه زمین شناسی دانکده علوم دانشگاه اصفهان
احمدرضا خزاعی – گروه زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه بیرجند

چکیده:

لامبرخت (Lambrecht, 1993)، نخستین بار ردپاهای پرندگان را بر اساس نمونه هایی که کوخ مجارستانی با خود از ایران به همراه برده بود معرفی نمود. پس از آن ویالوف (Vialov, 1989) ردپاهای فوق را مورد بررسی مجدد قرار داد و آنها را به پرنده ای جدید منسوب نمود و آن را ایرانی پدا آبلی (Iranipeda abeli) نامید. در این نوشتار ردپاهای پرندگانی که در رسوبات ولکانو سدیمنتری ائوسن میانی در شمال بیرجند و رسوبات سازند کرج در منطقه ی زنجان به دست آمده است به عنوان قدیمی ترین ردپاهای پرندگان در ایران مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد.