مقاله قوميت در نگرش خبرگان قانون اساسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در پژوهشنامه علوم سياسي از صفحه ۷۳ تا ۱۱۹ منتشر شده است.
نام: قوميت در نگرش خبرگان قانون اساسي
این مقاله دارای ۴۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قانون اساسي
مقاله قوميت،‌ خبرگان قانون اساسي
مقاله قوميت در ايران،‌ قوميت در قانون اساسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پس از پيروزي انقلاب اسلامي، قانون اساسي مشروطيت كه بر سلطنت استوار شده بود، ناپذيرفتني محسوب شد اما عقل حكم مي كرد كه طرد وضع پيشين، تنها هنگامي مقبول مي افتد كه انقلابيون پيروزمند در قالب متن مدوني، اعلام كنند خواسته هاي جديد آنها چيست و چه برنامه اي را براي پياده سازي آنچه وعده داده اند، پيش خواهند گرفت. به همين دليل، مجلسي به نام «مجلس بررسي نهايي قانون اساسي جمهوري اسلامي» كه به مجلس خبرگان قانون اساسي مشهور شده است، براي نهايي سازي متن پيش نويس قانون اساسي كه پيشاپيش تهيه شده بود، تشكيل شد. همه قوانين اساسي، برآمده از اوضاع اجتماعي زمانه تدوين قانون هستند و نمي توانند نسبت به مسايل و رويدادهاي هم عصر خود، ساكت بمانند. ايران كشوري چند قومي است و كه پس از پيروزي انقلاب اسلامي، تنش هاي قومي مبتني بر خود مختاري طلبي، استقلال خواهي و تجزيه طلبي، در مرزها و استان هاي مرزي كشور پديدار شد. نگارنده در اين مقاله تلاش خواهد كرد نشان دهد كه خبرگان قانون اساسي (كه از ميان جمع ۷۳ نفره، ۳۳ نفر را به دليل وابستگي قومي يا تعلق خاطر به استان هاي قوم نشين گزينش كرده است) چه نگرشي نسبت به قوميت در هنگامه تدوين قانون اساسي داشته اند. گمان نخستين نگارنده اين است كه خبرگان منتخب،‌ نگرشي پنج وجهي (مذهبي، بديهي، عقلاني، انقلابي، فقهي) به قوميت داشته و در مجموع، آن را زير مجموعه بي اهميتي از جامعيت دين اسلام تلقي نموده اند. در اين بررسي با بهره گيري از نمودارها و جدول هاي بسيار، سي و شش اصل قانون اساسي گزينش و محك زده شده است.