مقاله كاربرد الگوهاي كلان مقياس جوي-اقيانوسي در تحليل نوسانات بارش (مطالعه موردي: ايستگاه اهر) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در فضاي جغرافيايي از صفحه ۹۵ تا ۱۲۸ منتشر شده است.
نام: كاربرد الگوهاي كلان مقياس جوي-اقيانوسي در تحليل نوسانات بارش (مطالعه موردي: ايستگاه اهر)
این مقاله دارای ۳۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بارش فصلي
مقاله پيوند از دور
مقاله دوره هاي مرطوب و خشك
مقاله آزمون من-كندال
مقاله اهر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خورشيددوست علي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قويدل رحيمي يوسف
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده كريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله با استفاده از داده هاي بارش فصلي ايستگاه سينوپتيك اهر در يك بازه بلند مدت ۴۷ ساله از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۶ ميلادي، نوسانات بارش ايستگاه مورد محاسبه قرار گرفته و روند تغييرات بارش بررسي شده است. با استفاده از آزمون من-كندال معني دار بودن تغييرات و نوسانات بارش فصلي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج آزمون حاكي از معني داري بارش زمستاني ايستگاه اهر است. تحليل هاي آماري رابطه بارش هاي فصلي ايستگاه اهر با الگوهاي پيوند از دور را مورد تاييد قرار داد كه در اين راستا رابطه بارش هاي پاييزي با الگوي جوي-اقيانوسي (شاخص نوسان جنوبي موسوم به انسو) در فاز گرم يا ال نينو موجب افزايش بارش و در فاز سرد يا لانينا موجب خشكسالي مي شود. رابطه بارش هاي زمستاني با الگوهاي پيوند از دور نوسانات اطلس شمالي و الگوي نوسانات اقيانوس منجمد شمالي (شمالگان) معني دار بوده كه در فاز منفي نوسانات اطلس شمالي كثرت سيكلون هاي وارد شده به منطقه، بارش اهر افزايش و در فاز مثبت به علت غلبه آنتي سيكلون يا پرفشار آزور بارش كاهش مي يابد.
آزمون مدل هاي مختلف ارزيابي خشكسالي نيز اين واقعيت مهم را تاييد مي كند كه خشكسالي گاه به گاه در ايستگاه اهر اجتناب ناپذير بوده و شاخص هاي بكار گرفته شده هر يك بعدي از ابعاد خشكسالي و ترسالي هاي ماهانه و فصلي را نشان مي دهند و استقلال دوره هاي خشك و مرطوب ماهانه و فصلي از همديگر از ديگر نتايج اين مطالعه مي باشد.