مقاله كاربرد برنامه ريزي چند هدف فازي در بهينه سازي توليدات زراعي در استان فارس: مطالعه موردي منطقه مرودشت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۱۱۵ تا ۱۳۳ منتشر شده است.
نام: كاربرد برنامه ريزي چند هدف فازي در بهينه سازي توليدات زراعي در استان فارس: مطالعه موردي منطقه مرودشت
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الگوي بهينه
مقاله برنامه ريزي چندهدفي فازي
مقاله آب
مقاله ريسک
مقاله استان فارس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: نقشينه فرد محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بوستاني فردين
جناب آقای / سرکار خانم: پيش بين سيامك

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين مطالعه با هدف ارايه الگوي بهينه فعاليت براي بهره برداران منطقه مرودشت صورت گرفت. در تعيين الگوي بهينه به طور هم زمان سه هدف کاهش واريانس يا ريسک فعاليت، کاهش مصرف آب و تامين سطح مشخصي از بازده برنامه اي مورد نظر بود. با توجه به عدم قطعيت در ضرايب مورد استفاده در تابع هدف و محدوديت ها و غيردقيق بودن مقادير، ضرايب به صورت فازي (دامنه اي) مورد استفاده قرار گرفت. تعقيب اهداف فوق و استفاده از مقادير فازي در قالب برنامه ريزي چندهدفي فازي ميسر شد. الگوي فعلي بهره برداران شامل برنج، گندم، جو، ذرت دانه اي، ذرت علوفه اي، گوجه فرنگي، چغندرقند و کلزا به ترتيب با سطح زيرکشت متوسط ۲، ۲٫۸، ۰٫۲، ۰٫۳، ۱، ۰٫۴، ۰٫۲ و ۰٫۲ هکتار و بازده ناخالص ۱۰۹٫۴۴ ميليون ريال است. هم چنين واريانس بازده ناخالص و مصرف آب در اين الگو به ترتيب برابر با ۱۳۸۷×۱۰۱۳ و ۱۴۲۱۳۰ مترمکعب است. در الگوي بهينه فازي محصولات حايز اولويت به ترتيب شامل برنج، گندم، گوجه فرنگي و کلزا با متوسط سطح زيرکشت ۰٫۳، ۱٫۳، ۱٫۵ و ۴ هکتار است. بازده ناخالص، واريانس بازده ناخالص و مصرف آب در الگوي بهينه فازي نيز به ترتيب برابر با ۱۱۹٫۹۹ ميليون ريال، ۹۱۶×۱۰۱۳ و ۹۵۷۸۴ متر مکعب به دست آمد. هم چنين يافته ها نشان داد افزايش عدم قطعيت در سطح دسترسي به آب مصرفي منجر به کاهش سطح زيرکشت گندم و افزايش سطح زيرکشت دو محصول برنج و کلزا در الگوي فازي مي گردد.