مقاله كاربرد حالت هاي هارگريوز- ساماني و جنسن- هيز در ارزيابي تبخير- تعرق گياه مرجع يونجه در اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۵ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۵۷ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: كاربرد حالت هاي هارگريوز- ساماني و جنسن- هيز در ارزيابي تبخير- تعرق گياه مرجع يونجه در اصفهان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تبخير- تعرق
مقاله گياه مرجع يونجه
مقاله هارگريوز- ساماني
مقاله جنسن- هيز
مقاله تشعشع برون زميني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي پيام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
برآورد دقيق تبخير– تعرق، يکي از فاکتورهاي اساسي در طراحي سيستم هاي آبياري و ساختمان هاي ذخيره و انتقال آب است. روش هاي متعددي براي محاسبه تبخير– تعرق گياه مرجع ارايه شده است. بسياري از روش ها به داده هاي متعدد هواشناسي نيازمند مي باشد اما برخي از اين داده ها در دسترس نيستند و به فرض دسترسي، از دقت کافي برخوردار نيستند. بنابر اين روش هاي مبتني بر حداقل داده هاي اقليمي گسترش يافتند که روش هاي هارگريوز- ساماني و جنسن- هيز از جمله هستند. در اين تحقيق، دو روش مذكور هر كدام در چهار حالت متفاوت، بر پايه داده هاي لايسيمتري گياه مرجع يونجه واقع در محل ايستگاه تحقيقات كشاورزي و هواشناسي كبوترآباد اصفهان مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج اين تحقيق حاکي از دقت اين دو روش براي ارزيابي تبخير-تعرق گياه مرجع يونجه، در صورتي استفاده از معادله پيشنهاد شده توسط ساماني و پسركلي (۱۹۸۶) براي تشعشع برون زميني، مي باشد. در اين حالت، دقت ارزيابي تبخير و تعرق افزايش يافته و به حدود ۱۵ درصد مي رسد. حالت هاي اخير داراي ضريب همبستگي بالايي نسبت ساير روش ها بود و در نتيجه با اصلاح خطي روابط اصلي بر مبناي داده هاي لايسيمتري منطقه، متوسط خطاي نسبي تا حدود ۹ درصد كاهش مي يابد. در نهايت بررسي هاي اين تحقيق نشـان داد كه روابـط ارايـه شـده آلـن (۱۹۹۶) و سـاماني- پسركلي (۱۹۸۶) براي ارزيابي ضريب رابطه هارگريوز- ساماني اختلاف قابل توجهي با يكديگر ندارند.