سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سیدمحمد عترتی خسروشاهی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پزشکی، گروه بیومتریال، آزما
سید محمد صادق نوربخش –
سهراب صارمی –

چکیده:

استفاده از لیزر برای لحیم کاری بافت همراه با یک محلول زیست سازگاری شیمیایی، اجازه انتقال انتخابی نور به بافت مورد نظر را می دهد. در این تحقیق از ترکیب ICG و آلبومین سرم گاوی همراه لیزر دیود با طول موج ۸۱۰nm به منظور استفاده و اثر چگالی توان لیزر در حالت های پرتودهی دینامیک و استاتیک، تعداد اسکن و سرعت اسکن در حالت دینامیک بر روی استحکام کششی زخم و نیز افزایش دمای بافت در شدت های مختلف لیزر اندازه گیری شده است. نتایج نشان می دهد که با افزایش توان لیزر استحکام کششی زخم در هر دو حالت استاتیک و دینامیک افزایش می یابد ولی به علت دمای زیاد در توان های بالا نه تنها توان بلکه تعداد اسکن باید بهینه گردند تا در کنار استحکام مکانیکی مناسب ایجاد شده از آسیب گرمایی به بافت جلوگیری شود.