سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس معادن روباز ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدمهدی صابری – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد استخراج معدن، بخش مهندسی معدن، دانشگاه شه
سیدحسن خوشرو – استادیار بخش مهندسی مهدن، دانشگاه شهید باهنر کرمان
عطاءالله شریفیان – مدیر امور معدن، مجتمع مس سرچشمه، کرمان
هوشنگ رضائیان – سرپرست کارخانه آزمایشی تغلیظ ، مجتمع مس سرچشمه، کرمان

چکیده:

با شروع طرح توسعه معدن مس سرچشمه ، مقدار تولید از ۸۰ هزار تن به ۲۰۰ هزار تن در روز افزایش یافته و عمق نهایی کاواک به ۸۶۲/۵ متر خواهد رسید. افزایش عمق معدن باعث طولانی تر شدن مسیرهای باربری و افزایش زمان حمل بار شده واین امر منجر به افزایش بسیار زیاد تعداد کامیون در معدن می گردد. جهت بررسی امکان استفاده از سیستم کامیونی به عنوان تنها سیستم حمل و نقل در معدن، تعدادکامیون مورد نیاز در طرح توسعه محاسبه شد که تعداد کامیون (۱۲۵ تنی) از سال ششمتوسعه به بعد، از ۷۰ به ۱۳۶ عدد افزایش خواهد یافت. با توجه به هزینه های سرمایه گذاری وعملیاتی زیاد کامیونها (مخصوصا هزینه لاستیک و سوخت)، بهنظر می رسد که سیستم حمل و نقل در معدن با مشکل هزینه ای روبرو شود، لذا مجبوربه استفاده از نوار نقاله برای حمل مواد به بیرون کاواک خواهیم بود. همچنین هزینه های حمل در سالهای ۱۳۷۶-۷۸ محاسبه و با مقایسه انها با یکدیگر، مشخص شد که هزینه های حمل از رابطه Y=11X-798/57 قابل محاسبه می باشند (Y: هزینه های حمل مربوط به سال X) . با توجه به معادله داده شده ، هزینه های حمل با شیب بسیار زیادی (۸۵ درجه) در حال افزایش می باشد. در مورد انتخاب سیستم حمل مناسب در طرح توسعه معدن، سیستمهای حمل و نقل در تعدادی ازمعادن بزرگ روباز دنیا مورد بررسی قرار گرفت. در زمینه استفاده از سیستم های حمل نواری در معادن روباز و راههای ممکن جهت عبور نوار نقاله ازداخل کاواک به بیرون، مطالعاتی انجام شد و روشهای قابل اجرا در سرچشمه بررسی گردید. پس از تحقیقات به عمل آمده و با توجه به معادن مشابه، سیستم حمل نواری به همراه کامیون، استفاده از سنگ شکنهای نیمه متحرک داخل کاواک، نوار نقاله های پر شیب و حفرگذرگاه در معدن پیشنهاد گردید.