سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سعید عباسی – عضو هیات علمی دانشگاه زنجان و دانشجوی دکتری سازه های هیدرولیکی دانشگ

چکیده:

رسوبگذاری در مخازن سدها به عنوان یک امر اجتناب ناپذیر مطرح است. مطابف گزارش یونسکو (۱۹۹۶) سالیانه بیش از ۱درصد حجم مخازن سدهای جهان با رسوبات انباشته می شود. مساله رسوبگذاری در مخازن سدها سالهاست که فکر محققین را به خود مشغول نموده است.کاهش ظرفیت نگهداری سدها و نتیجتا کاهش راندمان بهره برداری از آنها، اختلال در عملکرد دریچه های تخلیه، اختلال در عملکرد سازه های مرتبط از پیامدهای این پدیده هستند( برادفورد و همکاران ۲۰۰۰). مساله مهم نحوه برخورد با پدیده است به نحوی که به بهینه ترین وجه ممکن از سد بهره برداری شود. رسوبات موجود به دو گروه عمده درشت دانه و ریزدانه دسته بندی می شوند. رسوبات درشت دانه غالبا با کاهش آهنگ جریان آب در بالادست مخزن سد رسوب نموده تشکیل دلتا را می دهند که به تدریج پیشوی می کند ( صمدی و همکاران ۲۰۰۵). رسوبات ریزدانه به همراه جریان بهداخل مخزن هدایت می شوند و بسته به سرعت جریان ورودی و نحوه توزیع آن در مخزن در نقاط مختلف رها سازی می شوند. در این مقاله سعی گردیده در مورد امکان طراحی سدها بر اساس مدیریت پارامتر کیفی رسوب و کارایی سیاست های بهره برداری از مخزن بخث گردد.