سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: همایش پزشکی و موازین شرعی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

عبدالرسول نیکخوی – معاون بهداشتی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اهواز گروه پزشکی اجت

چکیده:

انسان عصاره جهان خلقت و افریده ای است که موجب مباهات خداوند سبحان به خاطر خلقت اوست یقینا احترام و شرایط ویژه ای دارد که اینگونه مورد توجه خداوند عالم است قدر و منزلت حیات یک فرد حتی با حیات یک عالم برابر می کند جسد او که یک کالبد بی جان اوست حرمت داشته و نمی تواند دستخوش هر تعرضی قرا ر گیرد مگر بقدر ضرورت و با یک هدف متعالی در حد نجات انسانهای دیگر و در چهارچوبی معین و مشخص حیات و سلامت او آنچنان ارزشمند است که هیچ فردی حتی برای خود نمی تواند تصمیمی زیان اور بگیرد یا صدمه ای به خود وارد کند اجازه داده نشده است که حتی جز در مورد خاص جسد اور ا تشریح کنند یا به هر صورت مورد تعرض قرا ردهند یا به ان بی احترامی کنند از جسم او بالاتر و والاتر روحی است که در کالبد او در حصار است روحی که می تواند برهمه عالم محیط شود و همه عالم را در خود جای دهد روحی که هویت انسانی و جوهره وجودی اورا تشکیل میدهد.