سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مریم آق اتابای – دانشجوی دکتری دانشگاه شیراز، بخش علوم زمین
خلیل سرکاری نژاد – دانشگاه شیراز، بخش علوم زمین

چکیده:

منطقه مورد مطالعهبخشی از زون سنندج – سیرجان و کمربند کوهزایی زاگرس می باشد. روند ساختاری در این منطقه NW-SE است، که با روند کلی زون سنندج – سیرجان منطبقمی باشد. بر اساس شواهد بدست آمده از دوپلکسهای منطقه، این ساختارها Scale-Invariant هستند و مدلی که برای توجیه اینخصلت ارائه شده است مدل گسلش مرتبط با چین (Fold – Related Faulting) می باشد. بر اساس این مدل با اعمال فشارش بر یک دوپلکس ، لایه های درون هورسها چین می خورند و با ادامه کوتاه شدگی مقاومت سنگ ها از بین رفته و گسلهای جدیدی تحت زاویه تقریبا ۳۰ درجه نسبت به یکی از تراستها تشکیل می شوند. با پیشروی این گلها به سمت تراست اتصالی (Link-Thrust) سمت مقابل، دوپلکسهای جدید با مقیاسی کوچکتر درون هورسهای دوپلکس قدیمی تشکیل می شود.