سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: بیست و پنجمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جمال قوی – کارشناسی ارشد زمین شناسی
علی اصغر کلاگری – گروه زمین شناسی از دانشگاه تبریز
محمدحسن کریم پور – گروه زمین شناسی
سعید سعادت – گروه زمین شناسی

چکیده:

پهنه مورد مطالعه به شکل کمربندی با امتداد شمال غرب – جنوب شرق در شمال پهنه گسلی درونه در زون ساختمانی ایران مرکزی و در شمال خاوری ایران واقع شده است. ویژگی بارز تشکیلات زمین – شناسی دراین ناحیه وجود سنگهای ترشیری شامل کمپلکسهای آذرین – رسوبی پالئوژن و واحدهای ستبر تخریبی الگوسن – نئوژن می باشد دراین میان سری های آذرین پالئوژن اهمیت بیشتری دارند تداوم فعالیت ماگمایی ترشیری با طیفی از سنگهای آتشفانی و آذرآواری با ترکیب حد واسط در فاصله زمانی پالئوسن – الیگومیوسن مشخص شده است و جایگیری اغلب توده های نفوذی در اواخر ائوسن – اوایل الگیوسن رخ داده است.