مقاله مباني نظري فراگير محوري در روش هاي آموزش زبان خارجي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در جستارهاي زباني از صفحه ۱۳۵ تا ۱۴۸ منتشر شده است.
نام: مباني نظري فراگير محوري در روش هاي آموزش زبان خارجي
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فراگير محوري
مقاله روش هاي آموزش زبان هاي خارجي
مقاله روان شناسي زبان
مقاله پداگوژي
مقاله آندراگوژي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گشمردي محمودرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله به بررسي مباني نظري فراگير محوري در روش هاي آموزش زبان خارجي مي پردازيم و سعي خواهيم کرد جوابي براي اين پرسش که چگونه علم آموزش زبان هاي خارجي از معلم محوري به فراگير محوري رسيد، بيابيم. توصيه بر فراگير محوري در کلاس زبان خارجي، امري است که بر آن تاکيد مي شود، ولي شايد در عمل خيلي رعايت نشود. روش هاي آموزش زبان هاي خارجي در قرن بيستم کاملا متاثر از روان شناسي، پداگوژي و آندراگوژي هستند. روان شناسي رفتارگرا (اسکينر) و زبان شناسي ساخت گرا مباني نظري روش شنيداري-گفتاري بودند، به همين جهت فراگير به تقليد سريع و خودکار از الگوهاي معلم مي پرداخت. در روش سمعي- بصري ساخت يکپارچه، با دادن اختيار به فراگير در توليد جملات جديد، يک گام به فراگير محوري نزديک مي شويم. نظريه خلاقيت زباني و نظريه توانش و کنش زباني چامسکي، به طور غير مستقيم بر روش هاي آموزش زبان هاي خارجي تاثير گذاشت. در روش ارتباطي، فراگير در توليد کنش هاي گفتاري مختلف فعاليت دارد و در فرايند آموزش با معلم همکاري بيشتري مي کند. در روش آموزش گروهي به اصول آندراگوژي در آموزش زبان خارجي توجه شده است و معلم به عنوان مشاور فراگير بزرگسال در نظر گرفته مي شود. در سير تحول جايگاه فراگير بزرگسال يا خردسال در روش هاي آموزش زبان هاي خارجي در قرن گذشته، به بررسي تحولات روان شناسي از رفتارگرايي به روان شناسي شناختي، تغيير نگرش از پداگوژي سنتي به پداگوژي جديد و پيدايش آندراگوژي خواهيم پرداخت.