سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش زمین شناسی کاربردی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بیژن مقصودلو – عضو هیأت علمی گروه مهندسی محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد،
بنت الهدی قهاری سعید – دانشجوی کارشناسی مهندسی محیط زیست، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده م

چکیده:

زمین، منبعی سرشار از انرژی حرارتی پاک و سازگار با محیط زیستاست که تحت عنوان انرژی زمین گرمایی، مورد بهره وری و بهره داری قرار می گیرد . استفاده از انرژی زمین گرمایی، به دو بخش عمده تولید برق و استفاده مستقیم از انرژی حرارتی طبقه بندی می گردد . در نیروگاههای زمین گرمایی، از انرژی سیال خروجی از چاههای حفر شده، جهت به چرخش درآوردن توربوژنراتورها و در نتیجه تولید برق استفادهمی شود . در کنار مباحث توجیه پذیری فنی و اقتصادی این نیروگاهها، یکی از مسائل بسیار حائز اهمیت و حیاتی خصوصاً طی یکی دو دهه اخیر، مسائل توجیه پذیری زیست محیطی آنهاست که هرگونه طرح ریزیهای مربوطه را تحت الشعاع قرارمی دهد . درهمین راستا، جهت بسترسازی شایسته بمنظور عینیت بخشی هرچه بیشتر ملاحظات زیست محیطی در پایدارسازی هرچه بیشتر این منابع طبیعی، طرح احداث نیروگاه زمین گرمایی مشکین شهر در منطقه سبلان ایران، بعنوان مطالعه موردی تحقیق، انتخاب گردیده است . هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین اصول روش شناختی برای بررسیهای توجیه پذیری زیست محیطی نیروگاههای زمین گرمایی کشور می باشد و درراستای دستیابی به هدف مزبور، طی فرآیند متدولوژیک و الگوریتم تحقیق، اهم فاکتورهای کلیدی مؤثر در تعیین محدوده های قابل توسعه و غیرقابل توسعه به لحاظ استقرار نیروگاههای ژئوترمال از دیدگاه زیست محیطی، معرفی گردیده و شاخص های مؤثر در ارزشیابی اصولی زیست محیطی سایتهای نیروگاهی زمین گرمایی تبیین شده است . نتیجه پژوهشهای بعمل آمده، دستیابی به رهیافتی اثربخش و کارآمد بعنوان یک فرآیند متدولوژیک بومی برای امکان سنجی زیست محیطی این نیروگاههای زمین ساخت و طبیعی، متناسب با شرایط زیست محیطی ایران و نیازهای مهندسین مشاور دست اندرکار این مطالعات و همچنین جامعه دانشگاهی ذیربط جهت کاربست عملی آن در گستره ملی بوده است