سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

یاسر حسینی –
هادی معاضد –
سعید برومندنسب –
حیدرعلی کشکولی –

چکیده:

خودپالایی به مجموعه فعل و انفعالاتی گفته می شود که به صورت طبیعی در یک منبع آبی اتفاق می افتدودر نتیجه آن میزان آلودگی آب طی فرایندهای طبیعی کاهش یافته وکیفیت آب تا حد استاندارد مطلو ب افزایش می یابد.عواملی که بر این پدیده موثرند عبارتند از:۱- میزان انتقال آلاینده ها ۲- میزان نفوذ و پخش آلاینده ها ۳- میزان تبدیل آلاینده ها ۴- میزان تهنشینی و میزان تجزیه آنها ..هدف از این تحقیق بدست آوردن حجمی از آلودگی است که رودخانه کرخه در بازه مورد نظر قادر به تصفیه فیزیکی و شیمیایی آن می باشد.در این تحقیق از اطلاعات چهار ایستگاه هیدرومتری به نامهای ۱- جلوگیر ۲- پای پل ۳- عبدل الخان۴- حمیدیه واقع بر رودخانه کرخه در یک دوره ۱۰ساله استفاده گردید .اطلاعات مورد نیاز در هر بازه عبارت بودند از۱- دبی۲- عمق متوسط ۳- سطح مقطع ۴- سرعت متوسط در هر بازه ۵- طول هر بازه ۶- درجه حرارت آب در هر بازه . که با توجه به نتایج بدست آمده مشاهده می‌شود که قدرت خودپالایی رودخانه کرخه در طول سه بازه در نظر گرفته شده در تمام فصول سال از یک روند یکنواخت و تقریباً یکسانی پیروی می‌کند. بر اساس این نتایج حداکثر توان خودپالایی مربوط به بازه ۱-۲ (حدفاصل جلوگیر و پایه پل) به میزان ۳،۱۶۴،۲۹۵ تن/روز و حداقل آن مربوط به بازه ۳-۴ (حدفاصل عبدالخان و حمیدیه) به میزان ۱،۸۴۸،۱۸۰ تن /روز می‌باشد که در همه این بازه‌ها این حداکثر توان در فروردین ماه و حداقل آن در مهرماه دیده می شود. این روند نشان می‌دهد که هر چه از بالادست رودخانه به پایین دست رودخانه حرکت کنیم توان خودپالایی رودخانه کمتر شده و علت این روند را می‌توان به اضافه شدن مواد کارخانه‌های تأسیسات شیمیایی و افزایش جمعیت ربط داد همچنین نحوه تغییرات ظرفیت خودپالایی رودخانه کرخه از بازة اول تا سوم در تمامی ماهها مشابه است بجز اسفندماه که در بازه دوم با شیب بیشتری نسبت به بازة اول کاهش می‌یابد که به نظر می‌رسد علت آن آب شدن برف در ارتفاعات حوضه آبریز رودخانه کرخه بوده که باعث افزایش دبی در بازه اول می‌شود.