سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

فرناز فتوحی کاوکانی – گروه ژئوفیزیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال
محمد علی ریاحی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
علی اصغر کلاگری – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز

چکیده:

یکی از قابلیت های روش های ژئوفیزیکی ( روش های لرزه ای ) د رمقایسه با روش های زمین شناسی، توانایی آنها در تعیین دقیق وضعیت لایه ها و ساختارهای زیر سطحی است که با روش های زمین شناسی قادر به تعیین و تشخیص آنها نیستیم. هزینه های سنگین دیگر روش ها مانند آزمایش های مکانیک خاک، حفر چاهک های اکتشافی و نگاره برداری از آنها و …، موجب کاهش حجم عملیات و دقت نتایج می شود. در حالی که نتایج دقیق تر را در حجم وسیع تر و با هزینه کمتر، توسط روشهای لرزه ای می توان به دست آورد. یکی از دلایل دقت زیاد روش های لرزه ای، امکان مدلسازی منطقه و کنترل نتایج مدل ساخته شده با نتایج حقیقی دریافتی از زمین است. این کار می تواند با محاسبه زمان رسید امواج به روش های مختلف (که هر یک نسبت به دیگری دارای مزایا و معایبی است) انجام گیرد. در اینجا به بررسی روش و یدال پرداخته می شود که دیگر روش ها عموماً بر پایه تغییر و اصلاح این روش بنا شده اند.