سال انتشار: ۱۳۶۶

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رسول کنارنگی – گروه مهندسی برق دانشکده فنی دانشگاه تبریز
سهراب خانمحمدی – گروه مهندسی برق دانشکده فنی دانشگاه تبریز

چکیده:

صنعت برق یکی از صنایع زیر بنایی هرکشور بوده و کلیه فعالیتهای اجتماعی از جمله فعالیتهای تولیدی، کشاورزی، بهداشتی و … و حتی سطح زندگی مردم، به این صنعت وابستگی کامل دارد . به خاطر خصوصیات ویژه این صنعت، ایجاد یک مرکز تولید انرژی الکتریکی مستلزم هزینه خیلی سنگین در زمان طولا نی ( حتی در کشورهای پیشرفته ) می باشد . لذا برنامه ریزی و پیش بینی قدرت مورد نیاز در آینده، با توجه به رشد سریع بار در ابعاد مختلف، دارای اهمیت حیاتی است . در این برنامه ریزی تعیین ظرفیت تولیدی کافی جهت تضمین مقدار انرژی الکتریکی مورد تقاضادر سیستمهای قدرت از اهمیت خاص برخوردار است . رنامه ریزیهای تعیین مقدار ظرفیت تولیدی به دو صورت انجام می گیرد .
الف : تعیین ظرفیت تولیدی سیستمهای قدرت به صورت ایستا در برنامه ریزهای بلند مدت .
ب : تعیین ظرفیت تولیدی سیستمهای قدرت به صورت پویا در زمان بهره براری، که در واقع همان ظرفیت حقیقی سیستم بوده و تامین کن نده بار تقاضای سیستم می باشد .
بدیهی است این دو روش مستقل از هم نبوده و در مراحل برنامه ریزی باید هر دو را در مدنظر قرار داد . در این مقاله نحوه تعیین قابلیت اطمینان مقدار ظرفیت ایستای سیستمهای قدرت، با فرض اینکه سای قسمتهای این سیستمها مانند شبکه خطوط انتقال، ترانسفورماتورها و … به صورت ایده آل کار می کنند . مورد بررسی قرار گرفته است .
برای بررسی قابلیت اطمینان ظرفیت تولیدی سیستمهای قدرت از مدلهای فضای حالت (State Space) استفاده گرد یده و با معرفی برنامه کامپیوتری (Reliability Indexces Calculating Program RICP) شاخصهای تعیین کننده قابلیت اطمینان تولیدی سیستمهای قدرت بصورت ایستا محاسبه شدهاست . با استفاده از نتایج بدست آمده می در آینده و مقدار قدرتی را که لازم است برنامه ریزی شود، تا اقدامات مقتضی جهت بنا نمودن نیروگاههای جدید صورت گیرد، تعیین نمود .