سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ﺪﻴﻌﺳ اسمعیل نیا – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگ
نادر حیدری – استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی
عبدالمجید لیاقت – دانشیار گروه مهندسی آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج

چکیده:

آبیاری زیر زمینی یکی از روش های آبیاری می باشد که در آن آب از طریق ایجاد یک سطح ایستابی در زیر منطقه ریشه ها رطوبت خاک و آب مورد نیاز گیاه را تامین می نماید. صرف نظر از مزایا و معایب روش آبیاری زیر زمینی در شرایط عملی و کاربردی، هدف از این تحقیق استفاده از این روش در مقیاس لایسمتری برای تعیین ضریب گیاهی Kc گیاه گوجه فرنگی (رقم اوربانا) بود. برای این منظور ۴ لایسمتر از جنس PVC به قطر ۵۷cm و ارتفاع ۹۰cm ساخته و با خاک لوم پر شدند. تبخیر و تعرق مرجع (ET0) با استفاده از داده های هواشناسی روزانه و با کاربرد معادله پنمن مانتیس به صورت روزانه برای طول دوره آزمایش (ابتدای گل دهی تا برداشت) محاسبه گردید. با استفاده از داده های لایسمتری و حجم آب مصرف شده توسط گیاه در سیستم آبیاری زیر زمینی مقدار آب مصرف شده واقعی گیاه (ETsi) برای طول دوره رشد و به صورت روزانه محاسبه گردید. سپس با اعمال مقادیر فرضی (بین ۰ و۱) از Kc مقدار تبخیر و تعرق واقعی گیاه یعنی ETc برای روزهای دوره رشد محاسبه گردید. ضریب Kc که حداقل مجموع مربع تفاوت های ETc و ETsi روزانه را حاصل نمود به عنوان Kc متوسط گیاه در دوره رشد مورد نظر انتخاب گردید که برای دوره انتهایی رشدگوجه فرنگی از این روش برابر ۰/۷۹ بدست آمد. نتایج بدست آمده از این آزمایشات نشان داد که استفاده از روش لایسمتری آبیاری زیر زمینی برای تعیین ساده و کم هزینه Kc دارای مزیت هایی می باشد که از مهمترین آن ها عدم نیاز به اندازه گیری زه آب خروجی و آب ورودی از سطح خاک میباشد. ساخت آن ساده بوده و با امکانات محلی قابل انجام می باشد. هزینه کمتری نسبت به روش های مذکور دارد و برای مناطقی که ارزیابی سریع و آسانی از Kc مورد نیاز است می تواند مورد استفاده قرار گیرد.