سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی اصغر محمدی – دانشگاه صنعتی شریف تهران – دانشکده مهندسی شیمی و نفت
احمد رمضانی سعادت آبادی – دانشگاه صنعتی شریف تهران – دانشکده مهندسی شیمی و نفت
سعمیه فرهادی – دانشگاه صنعتی شریف تهران – دانشکده مهندسی شیمی و نفت

چکیده:

ضریب دوم ویریال اسمزیته ، B2 ، و انرژی پتانسیل موثر بین دو زنجیر پلیمری، با طول یکسان ومدل پتانسیل برهمکنش مونومر – مونومر ساترلند و برحسب فاصلهی بین مراکز جرم دو زنجیر، با استفاده از انتگرال گیری مونت کارلو و الگوریتم پیوت محاسبه و مورد بررسی قرار گرفتند . زنجیر هایی با طول ۸، ۱۶ و ۳۲ مونومر و پتانسیل های مونومر – مونومر متفاوت، ε=۰٫۰, -۰٫۱۵kT, -0.30kT -,0.45kT) ، بررسی شدند . نتایج حاصل نشان می دهد که با افزایش طول زنجیر، برهمکنش بین زنجیرهای پلیمری کاهش می یابد وبا نزدیک شدن زنجیرها دافعه بی ن آنها افزایش می یابد اما بی نهایت نمی شود حتی اگر مراکز جرم مولکول ها بر هم دیگر منطبق گردند . نتایج محاسبات برای " ضریب دوم ویریال اسمزیته کاهش یافته " در دمای ثابت نشانگر آنست که با افزایش طول زنجیر پلیمری، کاهش می یابد .