سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا مسچیان – استادیار دانشگاه شهرکرد
رضا مرادی – کارشناس شهرک علمی تحقیقاتی اصفهان
محمدرضا کرمی نژاد – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
مرتضی زند رحیمی – کارشناس مجتمع فولاد آلیاژی اصفهان

چکیده:

محیطهای کوئنچ پلیمری محلول های پلیمر در آب می باشند که ب ه عنوان محیط های کوئنچ ویژه طراحی شده انـد و ًعموما سرعت تب رید مابین آب و روغن دارند . ایـن محـیط هـا بـر پایـه ترکیبـات پلیمـ ری محلـول در آب شـامل مشتقات سلولزی، پلی وینیل الکل، پلی سدیم آکریلات و غیره قرار گرفته اند . اسـتفاده از ایـن محـیط هـا در کـوئنچ قطعات به دلیل مکانیزم منحصر ب ه فرد حلالیـت معکـوس و امکـان کنتـرل بهینـه سـرعت تبریـد در محـدوده هـای مختلف دمائی جذابیت زیادی در صنعت عملیات حرارتی ایجاد نموده است . در تحقیـق اخیـر عملکـرد ترکیبـات پلی آلکلین گلیکول PAG یکی از انواع رایج این ترکیبات با نام تجارتی Castrol 180 با غلظتهای مختلف به – عنوان محیط کوئنچ برای فولادهای پر آلیاژ ۱٫۶۵۶۵ در مجتمع فولاد آلیاژی اصفهان مورد بررسی های فیزیکی، شیمیائی و مکانیکی قرار گرفت . در این رابطه کلیه پارامترهای فیزیکی محیط های کوئنچ پلیمری از قبیل سـیالیت، PH ، چگالی و چگونگی مکانیزم تبرید مورد بررسی قرار گرفت . همچنین چگونگی سرعت تبرید در غلظت های مختلف تعیین گردید و با محیط های سنتی آب و روغن مقایسه شد . براسـاس سـرعت تبریـد در محـدوده تـشکیل مارتنزیـــت، محـــیط کـــوئنچ ۳۰ درصـــد پلیمـــر در آب معـــادل محـــیط کـــوئنچ روغـــن مـــی باشـــد . بـــه نظـــر میرسد به دلیل افزایش چقرمگی پس از عملیات بازگشت در ساختارهای مارتنزیت ریزتر، استفاده از محیطهـای آب و پلیمری بجای محیط روغنهای کوئنچ سنتی نتایج بهتری به همراه داشته باشد .