مقاله مدلسازي رشد سکونت گاه هاي غيررسمي (ISGM) با تاکيد بر سيستم هاي پشتيباني تصميم گيري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در مديريت شهري از صفحه ۶۱ تا ۷۵ منتشر شده است.
نام: مدلسازي رشد سکونت گاه هاي غيررسمي (ISGM) با تاکيد بر سيستم هاي پشتيباني تصميم گيري
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدلسازي
مقاله مدل رشد سکونتگاه هاي غيررسمي (ISGM)
مقاله سيستم هاي پشتيباني تصميم گيري (DSS)
مقاله سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي (GIS)
مقاله فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعيان مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: سرداري محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شهر و برنامه ريزي در آن به دليل در برداشتن مسايل متعدد و تعامل پديده ها در اين بستر، نيازمند به کارگيري سيستم هاي پشتيباني تصميم گيري (DSS) بوده و اين پيچيدگي باعث گرديده تا طراحي و بهره گيري از انواع مدل ها همواره، اصلي مهم در فرايند تصميم گيري محسوب گردد و متناسب با نوع مساله، انواع الگوها و شبيه سازي ها در شهرسازي و برنامه ريزي شهري به وجود آيند.
اين امر نه تنها در حوزه مفاهيم و رويکردهاي نظري بلکه در حوزه استفاده از ابزارهاي شناخت و تحليل مسايل که امکان انتخاب الگوهاي مداخله را نيز فراهم مي سازد امري اجتناب ناپذير تلقي مي شود. سيستم هاي پشتيباني تصميم گيري از جمله ابزارهايست که با توجه به ادبيات غني مفهومي و تکنيکي خود، در سال هاي اخير جايگاه مناسبي را در مطالعات شهرسازي کسب نموده است. در اين چارچوب به کارگيري مدل هاي پويا (Dynamic Models) جايگاه ويژه اي را دارا بوده و در بسياري از مقولات بااهميت شهرسازي نظير کاربري اراضي، برنامه ريزي حمل و نقل شهري، مسکن، اوقات فراغت، خدمات، زيرساخت هاي شهري و … استفاده از اين مدل ها بسيار متداول شده است. اسکان هاي غيررسمي نيز از جمله مواردي مي باشد که به دليل اهميت يافتن آن در ابعاد مختلف و از جمله طراحي مدل هاي پويا مدنظر قرار گرفته و در کنار مدل ها و الگوهايي نظير UGM، SIMLAND،What if? ، LTM، UPLAN، CUF، LUCAS و … مدل رشد سکونتگاه هاي غيررسمي (ISGM) نيز مورد توجه قرار گرفته است.
در اين مقاله سعي شده با توجه به اهميت سکونتگاه هاي غيررسمي، متدهاي نوين و الگوهاي پيشرفته مدلسازي مسايل شهري را به ويژه در رابطه با رشد سکونتگاه هاي غيررسمي کنکاش کرده و همچنين نمونه اي از اين مدل ها که در سال هاي اخير با استفاده از سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي به مدلسازي در اين خصوص پرداخته را در تجربيات جهاني مانند (Nordin, 2004)، (Sietchiping, 2004)، (Webert, 2002)، (Klosterman, 2002)، (Shabazian, 2000) بررسي نماييم.