سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حمید توانا – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه زابل
علیرضا کرباسی – استادیار، دانشگاه زابل

چکیده:

هدف این مقاله تحقیق اهمیت سیاستهای کلان و تجاری بر بخش کشاورزی ایران است . با توجه به اتکاء ایران به درآمدهای نفتی و نوسانات فراوان این درآمدها که اقتصاد ایران را با بحران مواجه کرده و خواهد کرد، بایستی به بخش های دیگر اقتصاد، توجه شود که بخش کشاورزی در این زمینه دارای مزیتهای فراوانی است که بایستی تقویت شود . لازمه شکلگیری یک بخش قوی در درازمدت، اتخاذ سیاستهای مناسب است و این سیاستها بدون شناسایی و تشخیص عوامل مؤثر و مهم نمی تواند عملی شود . مدل ساختاری اقتصاد سنجی، برای تعیین ( tsls ( آثار تغییرات در سیاستهای کلان و تجاری بر بخش کشاورزی و تکنیک حداقل مربعات دو مرحله ای برای شبیه سازی معادلات در مدل بکار گرفته شد . داده های مورد نیاز تحقیق، مربوط به اطلاعات سری زمانی
بین سالهای ۱۳۳۸ – ۱۳۸۴ بود که از طریق مرکز آمار ایران گردآوری گردید . نتایج نشان داد که %۱ افزایش در تجارت ( کاهش تعرفه واردات ) سبب %۰/۳۵ افزایش درجه آزادی اقتصاد داخلی ( نسبت تجارت کل به درآمد کل ) می شود . همچنین نتایج، اثر مثبت و معنیدار مخارج دولتی و اثر منفی و معنیدار متغیر دامی سالهای انقلاب تا پس از جنگ را بر درجه آزادی اقتصاد داخلی نشان داد . نتایج نشان داد که با افزایش %۱ در نسبت تجاری(FOB/CIF )نرخ مبادله واقعی برای صادرات %۲/۱۶ افزایش می یابد . در زمینه عوامل مؤثر بر قیمتهای نسبیداخلی کشاورزی ( شاخص قیمتی محصولات کشاورزی بر شاخص قیمتی مصرف کننده ) نتایج نشان داد که %۱ افزایش در متغیرهای نرخ مبادله واقعی برای صادرات، عرضه پول و محصول ناخالص داخلی به ترتیب ۰/۴۲ ، -۰/۶۲ و – ۲ درصد بر قیمتهای نسبی کشاورزی مؤثرند .