سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی برنامه ریزی، حفاظت، حمایت از محیط زیست وتوسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
امین جمالی منش – دانشجوی کارشناسی محیط زیست دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)
ایمان عموئیان – دانشجوی کارشناسی محیط زیست دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)
رسول خسروی – دانشجوی دکتری محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
مهدی انصاری – دانشجوی کارشناسی ارشد ارزیابی و آمایش سرزمین محیط زیست، دانشگاه علوم و تحقیقات واحد خوزستان

چکیده:
مدل های پیش بینی کننده پراکنش گونه ها یکی از مهمترین ابزار و راهکارهای مدیریتی حفاظت از گونه های حیات وحش به شمار می آیند. در پژوهش حاضر از روش حداکثر آنتروپی با استفاده از ۱۵ متغیر توزیع پراکنش پلنگ ایرانی در پارک ملی بمو مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد مهمترین متغیرهای تأثیر گذار در پراکنش گونه متغیرهای آبشخور، نقاط حضور آهو، فاصله از جاده ها، فاصله از ساختمان و زیرساخت های انسانی، نقاط حضور پازن، پوشش گیاهی و زمین شناسی می باشند. میزان AUC بدست آمده از منحنی ROC برابر با ۰/۹۷۹ می باشد که این نمایان گر عملکرد بسیار مطلوب مدل است.