سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش سیستمهای اطلاعات مکانی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مهدی مختاری – کارشناس ارشد سنجش از دور و GIS ، دانشگاه شهید چمران اهواز
آرش صفائی اصل – مدیر نقشه برداری خوزستان
کاظم رنگزن – هیئت علمی گروه سنجش از دور و GIS ، دانشگاه شهید چمران اهواز
محمدعلی فیروزی – هیئت علمی گروه جغرافیا، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

برنامهریزی کاربری اراضی شهری عبارت است از ساماندهی مکانی و فضایی فعالیت ها و عملکردهای شـهری بر اساس خواست ها و نیازهای جامعه شهری، که هسته اصلی برنامه ریزی شهری را تشکیل می دهد . بـه عبـارت دیگر برنامه ریزی کاربری اراضی شهری علم تقسیم زمان و مکان برای کاربردها و مصارف مختلف زنـدگی، بـه منظور استفاده مؤثر از زمین و انتظام فضایی مناسب و کارا صورت میگیرد . برای پتانسیل یابی مناطق مستعد برای توسعه آتی شهر اهواز بـا اسـتفاده از GIS و تعیـین شـعاع و میـزان تأثیر فاکتورهای مؤثر مانند کاربری فعلی اراضی ، فاصله از معابر اصلی، فاصـله از رودخانـه، فاصـله از فرودگـاه، فاصله از مراکز خدماتی، و تعیین و اعمال وزن های متناسب به آن هـا مـشخص گردیـد کـه منـاطق ۳ ، ۲ ، و ۸ شهرداری دارای بالاترین توان و پتانسیل برای توسعه مناطق مسکونی در آینده میباشند .