سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی اکبر افتخاری – کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دانشجوی دکتری مهندسی نفت
مهدی احتشامی – کارشناس ارشد مهندسی شیمی، پژوهشگر ارشد شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی
ایرج گودرزنیا – دکتری مهندسی شیمی، استاد دانشکده مهندسی شیمی و نفت دانشگاه صنعتی شری
محمدرضا جعفری نصر – دکتری مهندسی شیمی، دانشیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیر طوسی

چکیده:

در این مقاله راکتور پرشده فرایند هیدرولیز متیل استات مورد مطالعه قرار گرفت. ابتدا محدودی تهای انتقال جرم از توده سیال به سطح کاتالیست و از سطح کاتالیست به درون آن بررسی گردید. پس از حصول اطمینان از عدم وجود محدودیت نفوذ، یک مدل شب ههمگن ی کبعدی با در نظر گرفتن ضرائب پراکندگی محوری برای این راکتور ارائه گردید. در این مدل جذب سطحی انتخابی اجزا بر روی کاتالیست رزین تبادل یونی اسیدی به صورت مدل جذب سطحی لانگمیر و سرعت واکنش به صورت مدل سینتیکیLHHWکه هر دو بر اساس فعالیت اجزا بیان م یشود (مدل(UNIQUAC
و توسط همین گروه به دست آمده است بیان گردید. برای تعیین ضرائبپراکندگی محوری ابتدا با انجام یک آزمایش ورودی ضرب های به راکتور تغییر غلظت محصول خروجی راکتور بر حسب زمان تعیین گردید. سپس با حل مدل با استفاده از روش عددی خطوط(Method of lines)و محاسبهمجموع قدرمطلق اختلا فهای بین غلظت خروجی محاسبه شده و به دست آمده در آزمایشگاه به عنوان تابع هدف و استفاده از الگوریتم بهین هسازی لونبرگ-مارکوا مقادیر ظریب پراکندگی محوری محاسبه گردید. مقایسه مدل ارائه شده با مدل اید هآل پلاگ و مد لهای قبلی ارائه شده نشان دهنده دقت و جامعیت مدل ارائه شده در این مقاله است که م یتواند در راکتورهای مشابه فراوان موجود به کار رود.