سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

شمس الله عسگری – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام
محمدرضا ثروتی – عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی
محمدرضا جعفری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام
جعفر علی اولاد – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام

چکیده:

گرچه مدتهاست مدلهای تجربی تخمین مقدار فرسایش و رسوب بعنوان مناسبترین شیوه برای مطالعه فرسایشخاک دردنیا مطرح شده اند ولی تفاوت وضعیت طبیعی کشورهای ابداع کننده این مدلها با سایر نواحی کره زمین فراگیر شدن این مدلها را مشکل ساخته است. از این رو باید در هر منطقه پس از بررسیهای کافی این مدلها را بکار گرفت. در این تحقیق و مدل کیفی EPM و MPSIAC در حوزه آبخیز گل گل بررسی شده است. در مدل EPM عوامل مقاومت خاک (سنگ) به فرسایش، نحوه بهره برداری از زمین، شیب (توپوگرافی) و در مدل MPSIAC عوامل نه گانه، زمین شناسی، اقلیم، شیب، خاک، نحوه بهره برداری اززمین، پوشش گیاهی، فرسایش رودخانه ای و فرسایش سطحی، در حوزه معرف مطالعه شده اند و نتایج حاصل از مطالعه مدلها درحوزه یاد شده مقایسه شده است. میزان کل رسوب تولیدی حوضه از روش تجزیهتحلیل آمار واقعی ۱۶/۵۸ تن در هکتار در سال برآورد شده که بامیزان کل رسوب تولیدی حوزه ازمدل EPMمعادل ۱۲/۳۶ تن در هکتار در سال فاصله خیلی زیادی دارد، اما با میزان کل رسوب تولیدی حوضه در مدلMPSIAC معادل ۱۴/۹۸ تن درهکتار در سال فاصلهنزدیکی دارد. بنابراین این مدل برای حوزه مورد مطالعه کارایی بهتری دارد.