سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

تکتم تاجگردان – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه خاک شناسی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ط
شمس الله ایوبی – استادیار گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
شعبان شتایی – استادیار گروه جنگل داری، دانشکده جنگل داری، دانشگاه علوم کشاورزی و م
صفیه علی محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه خاک شناسی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ط

چکیده:

تخمین و پیش بینی مکانی شوری خاک برای پیش بینی تناسب اراضی جهت توسعه و تعیین میزان آب شویی لازم و مدیریت بهینه جهت تولید حداکثرمحصول موردنیاز است . شاخه ای از علم آمار کاربردی به نام ژئواستاتیستیک ۱ قادر به ارائه مجموعه وسیعی از تخمین گرهای آماری به منظور برآورد خصوصیت موردنظر در مکانی که نمونه برداری نشده، با استفاده از اطلاعات حاصله از نقاط نمونه برداری شده می باشد . از مهم ترین تخمین گرها به روش های کریجینگ معمولی، کوکریجینگ و کریجینگ – رگرسیون می توان اشاره کرد . این تحقیق جهت تخمین مکانی شوری عمقی خاک به کمک شوری سطحی خاک ( عمق ۰-۵ سانتی متری ) به دلیل همبستگی بیشتر این دو متغیر، و مقایسه کارآیی روش های فوق در بخشی از اراضی شمال آق قلا استان گلستان صورت گرفته است . نمونه برداری از یک شبکه منظم در ۱۶۹ نقطه به فواصل ۵۰ ، ۲۵۰ ، ۵۰۰ ، ۱۰۰۰ متری به صورت آشیانه ای، از روی نقاط با مختصات معلوم انجام گرفت . هدایت الکتریکی سطحی خاک ۰-۵) سانتی متر ) برای ۱۶۹ نمونه و هدایت الکتریکی عمقی خاک برای ۷۱ نمونه اندازه گیری شد . براساس آنالیزهای زمین آماری پارامترهای تغییرنمای هر دو متغیر برای تخمین به روش کریجینگ و تغییر نمای عرضی دو متغیر برای تخمین به روش کوکریجینگ تعیینگردید . در نهایت با مشخص کردن رابطه رگرسیونی بین دو متغیر برای تخمین به روش کریجینگ – رگرسیون استفاده گردید . نتایج این تحقیق نشان داد که با توجه به میزان حداقل خطا ) ) RMSE در ،روش کوکریجینگ RMSE = 12/03)استفاده از این روش حداکثر دقت را در تخمین شوری عمقی خاک در منطقهمورد مطالعه خواهد داشت . بنابراین استفاده از متغیر کمکی در بهبود تخمین نقاط نمونه برداری نشده و مدل سازی مکانی شوری در منطقه مورد مطالعه مفیدتر به نظر می رسد .