سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فرح سادات هالک – عضو هیات علمی پژوهشگاه مواد و انرژی
علی کاوسی رحیم – عضو هیات علمی پژوهشگاه مواد و انرژی

چکیده:

ذرات معلق (PM) یکی از آلاینده های خطرناک در بیشتر شهرهای بزرگ بخصوص در تهران می باشد. ذرات بزرگ معلق در هوا در فواصل نزدیک به منابع نشست م یکنند ولی نانو ذرات بسیار ریز و سبک (ذراتی که قطر آئرودینامیکی آنها کمتر از چند صدم میکرومتر است) میتوانند بسته به خصوصیات آنها برای مدت نامحدودی معلق باقی بمانند. در این تحقیق جهت ارزیابی توزیع و سرعت نشست ذرات معلق با استفاده از دستگاههای Hi-Vol و Casecade Impactor نمونهبرداری از محیط شهری تهران در ۱۵ ایستگاه انجام شده است. نتایج بدست آمده نشاندهنده این است که متاسفانه در همه ایستگاههای نمونه برداری شده غلظت ذرات با قطر آئرودینامیکی کوچکتر از μm 0/49 به تنهایی حدود ۵۰ % ذرات را شامل میشود، که این بدلیل قابلیت نفوذ بالای این ذرات در اعماق دستگاه تنفسی انسان و ایجاد بیماریهای مختلف از اهمیت ویژهای برخوردار است. میانگین غلظت ذرات با قطر آئرودینامیکی مختلف در محدوده μg/m 3 157.97 – 43/16 نشان داده شده است.در ادامه این مطالعه، تعیین سرعت نشست ذرات معلق با استفاده از معادلات پخش، عوامل موثر در آن و پیامدهای زیست محیطی مورد بررسی قرار گرفته است، که طی آن، سرعت نشست ذرات معلق، بسته به ارتفاع، ابعاد و چگالی آنها cm/sec 0/3-30 بدست آمده است.