سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس توسعه منابع انسانی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محسن ابراهیمی میمند – کارشناس مسئول، شرکت سایپا، کارشناسی مهندسی صنایع، تولید صنعتی، دانش
لیلا کرماجانی – کارشناس، شرکت سایپا، کارشناسی مهندسی صنایع، تحلیل سیستم، دانشگاه صن
بابک مرادی –
زرین گلدار –

چکیده:

سرآمدی، راهی بی پایان است که موفقیت در آن را باید با شاخص های نسبی سنجید، زیرا معیارهای مطلق برای تعیین درجه سرآمدیپیدا نمی شود، به عبارت دیگر، سرآمدی قلمرویی است که ارآن رنگها، طیفی از انواع خاکستریها هستند و در آن رنگ سیاه و سفید را بطور مطلق نمی توان یافت.
حرکت به سوی سرآمدتری شدن، نیازمند تامل ها و عبرت اموزیها ا زخویشتن و دیگران است، به زاین مدیرتی امروز، این امر مستلزم وجود سازمان یادگیرنده و یادگیری سازمانی است.
این دو یادگیری در بستر ساختارهای ماسب و رفتارهای یادگیرنده افرادی رخ می دهد که خود و سازمانشان رهسپار فتح قله های تعالی اند. پس می توان گفت:
برا یمتعالی تر شدن از آنچه هستیم به دگرگونی در ساختارها و فرهنگ سازمان نیازمندیم. از طرفی دیگر باید پذیرفت که تمامی شرکت های رهسپار تعالی، فرایند متعالی شدن را ، از رویارویی با واقعیات ناخوشایند آغاز کرده اند.
در این مقاله سعی گردیده است با توجه به نگرش مدل های سرآمدی یک مدل برای توسعه منابع انسانی در راستای خط مشی و استراتژی کلان سازمان تهیه و تدوین شدهدر نهایت یک مدل برای سنجش عملکرد فعالیتهای معاونت اداری و توسعه منابع انسانی طراحی گردد.