سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

رزیتا فرهودی – مهندس مکانیک، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت اجرایی پژوهشکده سعا
مهرنوش بسته نگار – مهندس صنایع، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی پژوهشکده توسعه تکن

چکیده:

در کشور۱۳۹ واحد پژوهشی وجود دارد که از وزرات علوم، تحقیقات و فناوری مجوز قطعی دریافت کرده اند. ۱۵/۸۸ درصد این واحدها متعلق به نهادهای دولتی هستند و از بودجه عمومی کشور استفاده می کنند. از این تعداد ۲۴ واحد پژوهشی دارای ردیف مستقل بودجه هستند و بقیه بودجه خود را یا از طریق بودجه نهاد مربوط و یا در اغلب موارد از طریق قراردادهای پژوهشی تامین می کنند. معاونت پژوهشی وزارت علوم نیز ردیف بودجه ای بنام بودجه حمایتی دارد که آنرا بین واحدهای پژوهشی بدون ردیف بودجه مستقل توزیع می نماید تقسیم ناعادلانه اعتبارات پژوهشی چه از طرف سازمان مدیریت و برنامه ریزی و چه از طرف معاونت پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نیازمند سنجش عملکرد واحدهای پژوهشی از طریق یک مدل ارزیابی عملکرد و درجه بندی واحدها برحسب عملکردشان است تا بودجه بیشتری به واحدهای با عملکرد بهتری اختصاص یابد. در مطالعات شورایعالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۸۲ آمده است که سهم تحقیقات در تولید ناخالص داخلی بسیار ناچیز می باشد و اثربخشی فعالیتهای تحقیقاتی در کشور کافی نیست. به عبارت دیگر واحدهای پژوهشی در کشور که اغلب محققین را در خود جای داده اند. سهم شایسته ای در افزایش تولید کشور ندارند. در این مطالعه در سایر شاخصهای علمی نیز وضعیت برهمین منوال است. بطور مثال تعداد تولیدات علمی ایران درسال ۲۰۰۰ در پایگاههای ISI، فقط ۱۲/۰ درصد تعداد تولیدات علمی جهان است و با تعداد اختراعات ثبت شده ایران در سال ۱۹۹۹، ۳۱۰ مورد گزارش شده است که در مقایسه با مقام اول همین سال با تعداد ۱۲۱۹۳۰ اختراع ثبت شده، بسیار اندک است. اما آمار اعتبارات پژوهشی نیز در مقایسه با سایر کشورها نشان میدهد که سرمایه گذاری تحقیقاتی در کشورما عمدتاً از طرف دولت انجام می گیرد و بسیار ناچیز است. بعنوان نمونه ارقام مربوط به درصد هزینه های تحقیقاتی از تولید ناخالص داخلی در سال ۱۹۹۷ نشان می دهد سوئد ۵۴/۳ درصد، ژاپن با ۹/۲ درصد و آمریکا با ۶/۲ درصد رتبه های اول تا سوم را دارند و ایران با ۳/۰ درصد بعد از کشورهای تازه صنعتی شده آسیا با ۱/۱ درصد، کشورهای فدراتیو روسبه با ۹/۰ درصد، کشورهای در حال توسعه با ۷/۰ درصد قرار گرفته است. متوسط اختصاص هزینه های تحقیق و توسعه از تولید ناخالص داخلی (GDP) در جهان ۶/۱ درصد میباشد.