سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد ابراهیم بنی حبیب – استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
علی زهرائی –
علی اصغر منتظر –

چکیده:

در مقاله حاضر دو مدل بهینه سازی برای کم آبیاری یکنواخت و کم آبیاری غیر یکنواخت ارائه شده است. مدل های بهینه سازی مورد نظر یک مدل برنامه ریزی پویای تلفیقی و مخزن بهینه سازی کم آبیاری غیر یکنواخت اراضی و مخزن می باشد. مدل های ارائه شده، برای سد خارج از محور هرزورز و اراضی زیر کشت آن بکار برده شده است. در مدل اول فرض شده است در طول سال کم آبیاری یکنواخت، در ماههای مختلف صورت می گیرد، بنابراین مقادیر بهینه متغیر های تصمیم بهینه سازی، شامل درصد کم آبیاری محصولات الگوی کشت و سطح کل زیر کشت بر اساس روش جستجوی فضای تصمیم گیری تعیین شده است. در این مدل بیلان مخزن بعنوان معادله قید بهینه سازی بوده و تابع هدف نسبت سود به هزینه است. در مدل تلفیقی کم آبیاری غیر یکنواخت از روش برنامه ریزی پویا جهت حداکثر نمودن مقدار تابع هدف استفاده شده است. در این مدل کم آبیاری در ماههای مختلف متغیر بوده و بر اساس مقدار رها سازی آب از مخزن سد تعیین شده است. در تابع هدف این مدل، خسارت با استفاده از برنامه ریزی پویا حداقل گردیده و قید بیلان مخزن اعمال گردیده شده است. مقایسه نتایج دو مدل نشان می دهد که استفاده از برنامه ریزی پویا برای بهینه سازی تلفیقی کم آبیاری غیر یکنواخت و مدیریت مخزن موجب می شود به ترتیب سطح زیر کشت، حجم آب تنظیمی مخزن، تولید سالانه، سود ناخالص نسبت سود به هزینه، ۶۳، ۴۱، ۶۳، ۶۲، ۶/۱، درصد افزایش یابد.