سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت پروژه

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

ابوالفضل مومنی – کارشناس ارشد مهندسی صنایع
امیرسامان خیرخواه – عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

یکی از متداولترین مسایل در مدیریت پروژه، مشکل تاخیرات پروژه ها است . تاخیر در پروژه ها می تواند ناشی از عوامل متعددی باشد که بسیاری از آنها را می توان با مدیریت مناسب کنترل کرد؛ بویژه اگر تاخیر ناشی از انجام همزمان چند پروژه با منابع مشترک و بدون ملاحظه کافی از ظرفیت سیستم باشد . اگرچه برای کنترل تاخیر پروژه ها تلاشها و مطالعاتی در سطح مدیریت پروژه صورت گرفته است؛ اما به نظر می رسد که مشکل تاخیر پروژه ها عمدتاً به برنامه ریزی پروژه ها در سطح مدیریت ارشد آنها مربوط می شود . در واقع اگر یک الگوی مناسب برای کنترل و برنامه ریزی مجموعه ای از پروژه ها موجود باشد می توان تا حد زیادی از تاخیرات تک تک آنها جلوگیری نمود . بیشتر کارهایی که در رابطه با پیشگیری از تاخیرات پروژه ها صورت گرفته در قالب روشهای تخصیص منابع پروژه بوده است . آنچه روشهای تخصیص منابع را موثرتر و قابل اعتماد می سازد برقراری یک ارتباط منطقی میان برنامه های استراتژی بلندمدت سازمان و برنامه های کوتاه مدت تخصیص منابع پروژه ها است . از اینرو ارایه الگویی برای برنامه ریزی های میان مدت در بودجه بندی پروژه ها می تواند کمک موثری به روشهای تخصیص منابع در جهت پیشگیری از تاخیرات پروژه ها باشد . در این مقاله روشی ابتکاری برای انتخاب، اولویت بندی و بودجه بندی پروژه ها ارایه شده است که مبتنی بر فرایند تصمیم گیری پویا در سطح مدیریت ارشد سازمان چندپروژه ای، برای استفاده بهینه از منابع سازمان بمنظور پیشگیری ازتاخیرات قابل کنترل پروژه ها و حداقل کردن هزینه تاخیرات دیگر است .