سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: پنجمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سعید علیمحمدی – عضو هیئت علمی گروه آب دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور
امید بزرگ حداد – دکتری اب دانشگاه علم و صنعت ایران
فرید شریفی – فوق لیسانس سازه های هیدرولیکی دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

بعد از بکارگیری هر مدل بهینه سازی، به دو منظور زیر نیاز به یک مدل شبیه سازی می باشد:۱) کنترل کردن و ارزیابی کارآیی سیستم۲) محاسبه معیارهای کارآیی، قانون و قاعده معمول، بکارگیری مدل شبیه سازی به فرم کدهای کامپیوتری می باشد. در این مقاله از یک مدل برنامه ریزی پویای تصادفی (SDP ) استفاده شده و فرمان بهینه بهره برداری از یک سیستم برقابی بدست آمده است. سپس کارآیی شبکه های عصبی مصنوعی به عنوان جانشین مدل های شبیه سازی مورد ارزیابی قرار گرفته است. در مدل بهینه سازی، حجم مخزن به ۵۰ کلاس حجمی و جریان ورودی به ۸ کلاس در هرپریود زمانی تقسیم شده است. قواعد بهینه بدست آمده برای اموزش مدل شبکه عصبی مورد استفاده قرار گرفته است. سپس مقدار بهینه آب رها شده در طول ۴۳ سال با استفاده از مدل شبیه سازی و شبکه عصبی مصنوعی، بعد از تست مدل بدست آمده است. نتایج نشان داده است که مقدار آب رها شده از مخزن در هر دو مدل شبیه سازی و شبکه عصبی مصنوعی بسیار به هم نزدیک است.