سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

احمد سرداری – دانشگاه شاهد

چکیده:

در عصر کنونی که سرعت سرسام آور تغییرات به شدت بر پیچیدگی های بازار رقابتی افزوده است و در فضایی که تصمیمات سازمان ها جنبه کاملا استراتژیک دارند و به نتایجبسیار عمده غیرقابل بازگشت می انجامند، دغدغه های متعدد فراروی مدیران و راهبران سازمان ها قرار گرفته است. از منظر مدیریت استراتژیک درچنین فضایی مساله اساسی آن است که چگونه می توان مجموعه استراتژی های سازمان را به موقع و به درستی روز امد کرد تا بتوان به شیوه ای اثر بخش و مداوم، اثار تغیین کننده عوامل تغییر را کنترل نمودهو بهترین تصمیمات ممکن را به خصوص در شرایط ناپایدار و عدم اطمینان اتخاذ نمود.
این مقاله که تلاشی است برای حل این مساله،به تعریف یک الگوی جامع تطبیقی جهت برنامه ریزی و کنترل تحول در فرایند مدیریت استراتژیک پرداخته است. لذا ابتدا مروری گذرا بر مراحل مدیریت استراتژیک انجام می شود و سپس به ارائه مدل پیشنهادی و تشریح ساختار و اجزا آن پرداخته و د رنهایت مزایا و محدودیت های آن جمع بندی می گردد.
این مدل ابتکاری، در واقع یک الگوی اجرایی را پیشنهاد می کندکه سازمان ها بتوانند به صورت استراتژیکعوامل تغییر را از طریق کنترل منابع شناخته شده و یا کشف منابع جدید به موقع شناسایی کنند و در طی فریندی منسجم و مدون و با استفاده از ابزارهای بخصوصی که ارائه میشود، مناسب ترین وسریع ترین واکنش را از خود نشان دهند. اجرا و پایش مستمر این الگو و اخذ بازخورهای منظم، امکان پیش بینی تغییرات و درک شهودی آثار آن را فراهم می کند.