مقاله مدل سازي وارون داده هاي مغناطيسي با استفاده از روش زير فضا (Subspace Method) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در علوم زمين از صفحه ۱۶۵ تا ۱۷۲ منتشر شده است.
نام: مدل سازي وارون داده هاي مغناطيسي با استفاده از روش زير فضا (Subspace Method)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدل سازي وارون
مقاله روش زير فضا
مقاله همگرايي
مقاله تصويرسازي ماتريسي
مقاله توابع متعامد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نجاتي كلاته علي
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: حسين‌ زاده گويا ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: شاهين ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله، به منظور مدل سازي وارون داده هاي مغناطيسي، از بسط توابع متعامد و ضرايب دامنه اين بسط استفاده شده است. بردارهاي پايه بسط ويژه بردارهاي بهنجار شده مشتق دوم (Hessian Matrix) تابع هدف (Objective Function) است كه از يك مدل مرجع استخراج مي شوند. تعداد محدودي از ويژه بردارهايي كه به اين ترتيب به دست مي آيند، زيرفضاي جديدي از متغيرهاي مدل را تعريف مي كنند كه در اين زيرفضا تعريفي جديد از تابع هدف بر مبناي متغيرهاي به روز شده به دست خواهد آمد. روند كمينه سازي تابع هدف در اين زير فضاي جديد بر مبناي اين ويژه بردارها انجام خواهد شد. همان طور كه در وارون سازي مسايل ژئوفيزيكي معمول است، در روند وارون سازي به معكوس كردن ماتريس هايي كه تابع داده ها، متغيرهاي مدل و شرايط هندسي مسئله هستند، نياز است. ماتريس هاي بيان شده در اين زير فضاي جديد داراي ابعاد كمتر و شرايط بهتر براي وارون سازي خواهند بود. انتخاب ويژه بردارهايي كه نقش اساسي در وارون سازي دارند با ويژه مقادير بزرگ در تجزيه ماتريس ها به مقادير منفرد (SVD) معادل است. ساير ويژه بردارها داراي اثر كم در روند وارون سازي هستند و به طور معمول وارون سازي را به سوي كمينه هاي موضعي سوق مي دهند. با استفاده از وارون سازي در زير فضاهاي محدود از متغيرهاي مدل با شرايط بالا، وارون سازي با سرعت بالاتر و مقاوم تر در برابر نوفه انجام مي شود. تاثير روش روي داده هاي مصنوعي و واقعي ميدان كلي ميدان مغناطيسي آزمايش شده است. نتايج حاكي از همگرايي(Convergence)  بالا و مقاومت در برابر نوفه در مسايل مطرح شده است.