سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

داود رمش – کارشناس ارشد هوافضا، سازمان هوافضا
رضا آقایی طوق – کارشناس ارشد هوافضا، سازمان هوافضا

چکیده:

یکی از بهترین روش‌های موجود برای تعیین مشخصه‌های برخی از المان‌های مولدهای انرژی، روش مدلسازی دینامیک-گازی می‌باشد. مدلسازی با تغییر در شرایط واقعی، منجر به کاهش قابل ملاحظه‌ای هزینه‌ها می‌شود. در این تحقیق پس از ارایه‌ی محاسبات رژیم مدل یک توربین، مقایسه‌ای بین انواع مدارهای تستی آن صورت گرفته و با بیان مزایا و معایب، مدار مناسب معرفی می‌‌شود. در ادامه روند انتخاب اجزای اصلی یک تستر بیان می‌گردد. با بهره‌گیری از مدار پیشنهادی ضمن تحقق رژیم‌های مختلف کاری توربین، بجای استفاده از محصولات احتراق محفظه، از هوای گرم با درجه‌ی حرارتی به مراتب پایین‌تر از دمای کارکردی استفاده می‌شود.