سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد حیدرزاده – دانشجوی دکتری مهندسی عمران پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران
محرم دولتشاهی – استادیار دانشکده عمران دانشگاه تهران
ناصر حاجی زاده ذاکر – استادیار دانشکده مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران
محمد مختاری – استادیار مرکز ملی پیش بینی زلزله پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و م

چکیده:

در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۴۵ سواحل ایران، پاکستان عمان و هند بوسیله سونامی مخربی مورد حمله قرار گرفت. این سونامی ناشی از وقوع یک زمین لرزه زیر دریایی با بزرگای ۸/۱ در ناحیه فرورانش مکران در نواحی دور از ساحل پاکستان بود. در اثر وقوع این سونامی حداقل چهار هزار نفر در سواحل ایران، پاکستان ، عمان و هند کشته شدند و آسیب های گسترده ای به تاسیسات ساحلی وارد آمد. با توجه به اهمیت مدلسازی رویدادهای تاریخی در جهت ارزیابی خطر سونامی های محتمل در این منطقه و تیز دست یابی به یک مدل عددی قابل اعتماد، در این مقاله با توجه به اطلاعات موجود از حادثه سال ۱۹۴۵ به مدلسازی آن پرداخته می شود. جهت مدلسازی انتشار این سونامی معدلات ناویر- استوکس برای آب کم عمق استخراج شده و مورد استفاده قرار می گیرد. این معادلات با استفاده از روش اختلاف محدود و با کمک تکنیک لیپ-فراگ منقطع شده و مورد حل قرار می گیرند. هم چنین، جهت مدلسازی فاز تولید سونامی از فرمول مانسیها و اسمیلی استفاده می گردد. نتایج مدل عددی با گزارشات باقیمانده از سونامی سال ۱۹۴۵ مقایسه شده اند.