مقاله مدل مديريت منابع انساني بخش تعاون که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در تعاون از صفحه ۵۳ تا ۸۹ منتشر شده است.
نام: مدل مديريت منابع انساني بخش تعاون
این مقاله دارای ۳۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سازمان تعاوني
مقاله مديريت منابع انساني
مقاله سرمايه اجتماعي
مقاله فرهنگ تعاون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرسپاسي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: معمارزاده طهران غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شفيع زاده رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اصلي اين تحقيق، طراحي و ارایه مدل مديريت منابع انساني در بخش تعاوني است. اين مدل روشهاي مناسب مديريت منابع انساني در تعاونيها را از طريق تبيين روابط بين ابعاد سازمان تعاوني (جذابيت، ارتباطات انساني، احساس وحدت، تجربه خاص، تعهد سازماني) و ابعاد مديريت منابع انساني (جذب، به کارگيري، بهسازي و نگهداري) نشان مي دهد. در اين تحقيق از سه پرسشنامه در سه مرحله تعيين مولفه هاي سازمان تعاوني، تعيين مولفه هاي مديريت منابع انساني و تعيين ارزش عاملي مولفه هاي سازمان تعاوني بر مولفه هاي مديريت منابع انساني استفاده شده است. اين پژوهش از نوع پيمايشي بوده که در سال ۱۳۸۸ انجام شده است. ابزار تحليل داده ها، آماره هاي تحليلي (آزمون T با نمونه مستقل، تحليل واريانس) و آماره هاي توصيفي و تحليل عاملي شاخصها (از طريق نرم افزار ليزرل) مي باشد. همچنين آزمون مدل و روابط بين مسيرها توسط آزمون t سويل انجام شده است.
نتـايج اين تحقيق نشان مي دهد وضعيت موجود سازمانهاي تعاوني در ابعاد مديريت منابع انساني نسبتا مناسب است، ليکن تفاوت معني دار با توجه به تقسيم بندي جنسيتي، تحصيلات و سابقه کار وجود دارد. در بين مولفه هاي موثر بر مديريت منابع انساني در سازمان تعاوني، مولفه هاي سرمايه معنوي – انساني، اخلاقي و ديدگاه لئو و در بين مولفه هاي مديريت منابع انساني، مولفه هاي سامانه اطلاعات و انگيزه گروه محوري بيشترين ارزش را دارند. پيشنهاد اين تحقيق شامل شبکه سازي اجتماع سازماني تعاوني و برنامه ريزي حضور بيشتر زنان در پستهاي کليدي، تقويت ابزارهاي ارتباط آزادانه سازماني، برنامه ريزي جذب افراد مستعد با شخصيت برونگرا و سازگار و صلح جو، ايجاد انگيزه کارگروهي، ايجاد ساختار منعطف با دواير کيفيت، تفويض اختيار بيشتر، نهادينه سازي ارزشهاي اخلاقي، توسعه شغلي، ارزيابي مبتني بر عملکرد و کاهش محدوديتهاي سازماني است.