سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمدرضا محوی – استادیار گروه معدن دانشکده تحصی
حسین مهری – کارشناس ارشد مهندسی معدن – اکتشاف ، قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص)

چکیده:

جریان آب و بالا بودن سطح تراز آب زیرزمینی در پروژه های معدنی و سازه های زیرزمینی از جمله تونلسازی یکی از مسائلی است که می تواند مشکلات زیادی در حین اجراء و آثار مخرب فراوانی در مرحله بهره برداری بر طرح داشته باشد. بنابراین لازم است محل و مقدار جریان آب ، میزان فشار وارده بر پوشش تونل از طرف آبهای زیرزمینی ؛ کیفیت شیمیایی و مدل زهکشی آن پیش بینی و در طراحی ها لحاظ گردد. تجربیات گذشته نشان داده است که پیش بینی مقدار دقیق نفوذ آب در تونل های حفر شده در محیط سنگی به لحاظ عدم توانایی در تعیین کلیه عوامل تاثیر گذار بر جریان آب معمولا" امکان پذیر نمی باشد . درتحقیق حاضر با توجه به زمین شناسی مسیر تونل و محدودیت اطلاعاتی؛ در هر بخش از تونل روشی متناسب با اطلاعات موجود تشریح می گردد. در بخش آهکی که حدود ۱۰۰۰ متر از تونل راشامل می شود بدلیل نبود پیزومتر جهت پمپاژ میزان آب ورودی از روشهای بیلان آب و مایه( Maillet) و در واحد های شیلی و اسلیتی که حدود ۱۷ کیلومتر از تونل را شامل می شود ، بدلیل کافی بودن گمانه ها از نظر تعداد ، آزمایشات و موقعیت با استفاده از نتایج آزمایشات لوژن تخمین زده شده است که در ادامه به تجزیه و تحلیل آنها
پرداخته می شود .