مقاله مديريت بهره برداري تلفيقي تحت شرايط عدم دقت در پارامترهاي آبخوان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در آب و فاضلاب از صفحه ۲ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: مديريت بهره برداري تلفيقي تحت شرايط عدم دقت در پارامترهاي آبخوان
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بهره برداري تلفيقي
مقاله عدم دقت
مقاله تئوري مجموعه هاي فازي
مقاله مدل سازي آب زيرزميني
مقاله اطمينان پذيري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدرضاپورطبري محمود
جناب آقای / سرکار خانم: مكنون رضا
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي تقي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با توجه به اين که سياست هاي حاصل از مديريت بهره برداري تلفيقي ميتواند نقش قابل توجهي در پايداري و استفاده بهينه از منابع ايفا نمايد، لذا اعمال شرايط واقعي سيستم منابع آب در مدل هاي مديريتي منجر به نزديکي قوانين بهره برداري به شرايط طبيعي مي شود. در اين تحقيق از ترکيب منطق فازي و روش بهينه سازي مبتني بر جستجوي تصادفي براي در نظر گرفتن عدم دقت در پارامترهاي تاثيرگذار بر تغييرات تراز سطح آب زيرزميني استفاده شد. پارامترهاي موثر مذکور شامل ضرايب ضريب ذخيره ويژه، ميزان تغذيه و تخليه طبيعي آبخوان بود که اغلب در مدل هاي مديريتي به طور جزيي و يا گذرا ديده مي شود. با استفاده از اطلاعات هيدروژئولوژيکي منطقه و داده هاي پيزومترها، بازه تغييرات هر پارامتر براي تعيين تابع عضويت مشخص گرديد. با اعمال برشهاي فازي (اعداد بين صفر و يک) بر هر پارامتر تاثيرگذار و توليد بازه اي متناسب با آن، مدل بهينه سازي مبتني بر جستجوي تصادفي به منظور يافتن مقادير حداقل و حداکثر تغييرات تراز، مورد اجرا قرار گرفت. با تکرار مراحل بالا مي توان مقدار فازي پارامتر خروجي را تعيين نمود. براي مقايسه نتايج حاصل از اعمال عدم دقت منابع آبي موجود، تدوين گرديد. در اين مدل محدوده مورد مطالعه به مناطقي تقسيم و با توجه به اولويتهاي هر منطقه و در نظر گرفتن اهميت نوع مصرف و نوع منبع، ميزان تخصيص هاي بهينه تعيين شد. نتايج مدل پيشنهادي نشان مي دهد که هر چه در مدل تلفيقي شرايط واقعي سيستم منابع آبي به نحوه مطلوبي ديده شود، ميزان اطمينان پذيري سيستم در تامين نيازهاي آبي از قابليت بيشتري برخوردار خواهد بود. همچنين اين نتايج به دليل دخالت دادن نظرات تصميم گيران موثر در تخصيص منابع آب از مطلوبيت و قابليت اجرايي بالاتري برخوردار بود و از حالت ثباتي که در مدل سازي هاي معمول وجود دارد خارج شده و به صورت ديناميک و متناسب با سياست هايي بود که براي منطقه مورد مطالعه در نظر گرفته شد.ک