مقاله مديريت مصرف آب در سطوح متفاوت شوري در راستاي تحقق اهداف چندگانه كشاورزان حوضه زاينده رود که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله آبياري و زهكشي ايران از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۵ منتشر شده است.
نام: مديريت مصرف آب در سطوح متفاوت شوري در راستاي تحقق اهداف چندگانه كشاورزان حوضه زاينده رود
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آب
مقاله بهينه سازي
مقاله فازي
مقاله شوري
مقاله ريسک
مقاله اشتغال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيكويي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: تركماني جواد
جناب آقای / سرکار خانم: مامن پوش عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف تصميم گيرنده گان در انتخاب فعاليت هاي زراعي مختلف معمولا به يک هدف ويژه ختم نشده و بايستي تعادلي بين نتايج اهداف متضاد و رقيب را برقرار كنند. اين مطالعه روشي براي تدوين الگوي بهينه زراعي مبتني بر اهداف چندگانه در راستاي مديريت منابع آب حوضه آبريز زاينده رود در مقياس مزرعه با استفاده از داده هاي تحقيقاتي، آماري و ميداني را معرفي مي كند. اين روش در چارچوب مدل برنامه ريزي غيرخطي مصالحه اي فازي (FCNLP) طراحي گرديد و در آن، از مدل SWAP براي تعيين عمق آبياري مناسب در شرايط مختلف شوري آب، استفاده شد. نتايج نشان داد كه هر چند منافع اقتصادي اين الگو در سطح بحراني الگوي جاري كشت محصولات، ثابت باقي مي ماند، ولي در شرايط شوري صفر قادر به تامين ۲/۹۹ و ۱/۳۹ درصد به ترتيب از سطح آرماني اهداف حداقل كردن مصرف آب و حداكثر كردن ثبات درآمدي كشاورزان نيز، خواهد بود. در شوري ۴ دسي زيمنس بر متر نيز به ترتيب ۶/۷۶، ۸/۱۴ و ۸/۹۸ درصد و در شوري ۷ دسي زيمنس بر متر به ترتيب ۷/۹۷، ۳/۱۴ و ۲/۲ درصد از سطوح آرماني اهداف حداقل ريسک، حداكثر سطح اشتغال و حداقل مصرف كود اوره تحقق خواهد يافت. تامين اين اهداف، با تغيير سطح زير كشت محصولات گندم، يونجه، چغندرقند، برنج و سبزيجات به همراه تغيير عمق آبياري و كود مصرفي صورت پذيرفت. اين تغييرات، به حداكثر شدن تابع مسافت مختلط فازي منجر شد، به طوري كه با در نظر گرفتن وزن نسبي هر يک از اهداف تصميم گيرندگان مورد مطالعه، در سطوح شوري صفر، ۴ و ۷ دسي زيمنس بر متر، الگوي پيشنهادي به ترتيب ۵/۴۷، ۲/۴۱ و ۱/۴۱ درصد به سطح آرماني تامين اهداف برنامه نزديک مي گردد. اين روش، به عنوان راهبرد برتر نسبت به ساير راهبردهايي كه اهداف انفرادي چون تامين حداكثر راندمان توليد و يا سود، با يا بدون تغيير در الگوي كشت را دنبال مي كنند، تشخيص داده شد و براي آزمون در سطح مزارع حوضه پيشنهاد شد.