سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین همایش آلودگی هوا و اثرات آن بر سلامت

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

هادی جبران پور خامنه – دانشجوی کارشناسی مهندسی شیمی دانشگاه تهران
علیرضا ساعتچی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه تهران
امیرمسعود مسعودی آشتیانی – کارشناسی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه تهران
یاسر کاظمی – دانشجوی کارشناسی مهندسی شیمی دانشگاه تهران

چکیده:

هنگام بررسی عوامل ایجاد کننده آلودگی هوا در نگاه نخست نقش مدیران به عنوان برنامه ریزان سیستم های مختلف مورد توجه قرار می گیرد. مدیران با توجه به تصمیمات کلی که اتخاد می نمایند مسلما نقش مهمی در کنترل و کاهش آلودگی هوا دارند ولی مدیران خوب بدون کمک متخصصان تحصیل کرده قادر به پیاده سازی اهداف خود نیستند. لذا ابتدا می بایست متخصصان مانگرش درستی نسبت به بحث آلودگی هوا و لزوم مقابله با آن داشته باشند.
از طرف دیگر اقشار عادی جامعه به عنوان تاثیرگذار ترین قسمت در اجرای اصول و رسیدن به اهداف تعیین شده در مورد کنترل و کاهش آلودگی هوا می باشند. در نهایت انتخاب یک شهروند برای خرید وسیله ی نقلیه و … که آلاینده نباشند می تواند این حلقه را تکمیل کند. البته بحث کنترل الودگی کارخانه های مستقر در محدوده شهری نیز خود به طور مستقیم در آلودگی هوا موثر می باشد.
در این مقاله سعی شده است تا گروه های مختلف هدف در بحث آموزش مورد بررسی قرار گیرند، این گروه ها شامل مدیران، متخصصان، نوآموزان و اقشار عادی جامعه می باشد که تاثیر و چگونگی آموزش در هر کدام از گروه ها مورد بررسی قرار می گیرد.
با توجه به رویکرد آموزشی که در این مقاله لحاظ شده است در این قسمت سعی داریم به مهمترین بخشی که به نظر راقمان این سطور نیاز به آموزش دارند . بپردازیم . رویکرد کلی در آموزشی مدیرانب اید به در سه حوزه پیگیری شود مدیران عالی و قانونمندمانند نیروهای قوه مجریه و وکلای و … که تنظیم و اجرای سیاست های کلی کشور با دست آنان میباشد.
۱- مدیران و صاحبان مراکز و موسسات صنعتی و فنی که هم تابع سیاست های کلی کشور می باشند و هم مبدع طرح ها و شیوه های جدید در حوزه ی کاری خود.
۲- مدیران اجرایی و عملیاتی واحدهای صنعتی
رویکرد ما در این قسمت از مقاله بیشتر به دسته ی دوم تقسیم بندی بالا مربوط میشود و به علت محدودیت های زمانی به قسمت های دیگرتوجه مبسوط نشده که خود مجال دیگری را برای بررسی می طلبد.