سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت اراضی – فرسایش خاک و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اکبر آبکار – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

چکیده:

این تحقیق کوششی است برای مدیریت اراضی و مونیتورینگ کمی و کیفی خشکسای در ایران در سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۵ میلادی با استفاده از تصاویر ماهواره ای NOAA، سنجیده AVHRR و استفاده از مدل بارندگی Kerr et al. (1989) که بیانگر رابطه ایست خطی بین مقادیر تجمعی بارندگی (Cumulated Rainfall) و مقادیر میانین اندیس گیاه ی NDVI (Normalaized Different Vegetation Index) داده های مورد استفاده در این تحقیق عبارتند از داده های هواشناسی سازمان تحقیقات منابع آب (تماب) وابسته به وزارت نیرو که شامل اطلاعات بارندگی بیش از ۶۰۰ ایستگاه هواشناسی پراکنده در سراسر کشور میباشد که محدوده زمانی سالهای ۱۳۵۳ تات ۱۳۷۷ شمسی را در بر می گیرد. همچنین داده های دورکاوری به کاوی به کار گرفته شده در این تحقیق ، تصاویر ماهواره NOAA از نوع تصاویر NDVI به صورت کامپوزیت ده روزه (Decade MBCs-NDVI) می باشد. درکنار اینها از داده های GIS نیز استفاده گردید که داده های اینبخش برگرفته از نقشه کاربری و پوشش اراضی کشور می باشند که در سال ۱۳۷۳ و در قالب طرح کالبدی ملی در مرکز مطالعات شهرسای و معماری وزارت مسکن و شهر سازی تهیه شده است.