سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسن احمدی – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
علی اصغر محمدی – دانشحوی دوره دکتری آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقا

چکیده:

فرسایش خندقی یکی از مخرب ترین و پیچیده ترین انواع فرسایش آبی می باشد . برای مبارزه با این نوع فرسایش در ابتدا باید عوامل موثر در توسعه آن شناخته شوند . لذا این تحقیق، در یکی از زیرحوضههای حوزه آبخیز حبله رود به نام ده نمک در اقلیم خشک ونیمه خشک انجام شد . ابتدا با استفاده از عکسهای هوایی مربوط به سال ۳۳۵۱ ، میزان رشد طولی خندق ها در دوره زمانی ۱۳۳۵ تا ۱۳۸۴ بدست آمد . سپس عوامل موثر در رشد طولی خندقها که برگرفته از سه مدلThompson: ، مدل اول سرویس حفاظت خاک آمریکا و مدل دوم سرویس حفاظت خاک آمریکا بودهاند و شامل عواملمساحت حوزه آبخیز بالادست خندق، میزان درصد رس، درصد شیب کف خندق، و همچنین عواملی چون درصد نمک – های محلول، میزان درصد سیلت و میزان درصد ماسه در نظر گرفته شدند . در نهایت میزان معنیداری برای هر کدام از عوامل موثر با میزان رشد طولی خندقها در سطح %۹۵ طی دوره زمانی ۱۳۳۵-۱۳۸۴ بررسی شد . نتایج حاصل از انجام مطالعات آماری حاکی از این است که عواملی چون مساحت حوزه آبخیز بالادست خندق با ضریب همبستگی ۰/۹۸ ، درصد نمکهای محلول با ضریب همبستگی ۰/۹۷ و میزان درصد رس با ضریب همبستگی ۰/۹۶ به ترتیب بیشترین معنیداری را در سطح %۹۵ داشتهاند . سپس ارائه مدل با استفاده از عوامل موثر ذکر شده و نرم افزار آماریSPSSاز دو روش Backward و Enter صورت گرفت و پتانسیل رشد طولی خندقها در سالهای آتی از طریقمقایسه مقادیر برآورد شده توسط مدل و مقادیر اندازهگیری شده توسط عکسهای هوایی بررسی شد . در نهایت با توجه به اختلاف دقت ۰/۰۰۱ درصدی بین دو روش Enter و Backward روش Backward پیشنهاد شد