سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

امیر گندمکار – دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده:

موقعیت خاص جغرافیایی شهر اصفهان و قرارگیری در یک گودال و تجمع مواد آلاینده در هوای سطحی، این شهر را به یکی از آلوده ترین شهرهای کشور از نظر میزان آلاینده های هوا تبدیل نموده است. در زمستان هوای اصفهان بیشترین آلاینده را دارد. در تابستان و پاییز هم میزان آلاینده ها در سطح بالایی است. اما در بهار، اصفهان هوای سالمی دارد. بررسی وضعیت سینوپتیکی هوا نشان می دهد که در بیشتر روزهای زمستان در سطح زمین در اصفهان یک مرکز پرفشار حاکم است که این مرکز پرفشار حاصل استقرار و تقویت مرکز پرفشار سیبری و گسترش زبانه های آن بر روی ایران است. همچنین در لایه میانی جو یک مرکز پرارتفاع استقرار دارد. این وضعیت موجب بروز وارونگی دما و پایداری هوا می شود.در هنگام نفوذ زبانه های مرکز پرفشار سیبری بر روی ایران و به ویژه نواحی مرکزی ایران میزان آلاینده های هوای شهر اصفهان به شدت افزایش می یابد و آسیب های جدی به سلامت ساکنین شهر وارد می کند.در این پژوهش با بررسی وضعیت سینوپتیک هوا در سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ و همچنین میزان آلاینده های هوا ی شهر اصفهان در همین زمان، سعی شده است تا نقش و اثر پرفشار سیبری بر آلودگی هوای شهر اصفهان مشخص شده و با پیش بینی سینوپتیکی نفوذ این مرکز پرفشار بر روی ایران، اطلاعات لازم به مدیریت شهری داده شود تا قبل از وقوع آلودگی هوا بتوانند راه کارهای عملی برای مبارزه با اثرات مخرب این پدیده به اجرا در آورند.