سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش سراسری راهکارهای ارتقاء مدیریت بحران در حوادث و سوانح غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امیرحسین محمدی –

چکیده:

بهترین گزینه برای مقابله با سوانح پیشگیری از سوانح و برنامه ریزی برای مقابله با آنهاست پیشگیری مقوله ایهزینه بر و در عین حال طولانی مدت برای مقابله با بحرانهاست ولی در دراز مدت صرفه اقتصادی آن بیشتر از برنامه ریزی آمادگی برای مقابله با بحران است و پس از آن برنامه ریزی برای مقابله با بحران در سطح محلی و تویت مدیریت بحران و نهایتا آموزش بهترین روش برای کاهش خسارات و پیشگیری در سوانح است. ابتدا باید در تعریف چرخه مدیریت بحران (مقابله، پیشگیری، بازسازی) و تفاوتها و مشترکات مدیریت ریسک و بحران پرداختهشود تا با آگاهی کامل نسبت به تعاریف ارایه شده از طرف صاحب نظران و جمع آوری اطلاعات لازم از منشاء پرداخته شود تا با آگاهی کامل نسبت بهتعاریف ارایه شده از طرف صاحب نظران و جمع آوری اطلاعات لازم از منشا بحرانها که پیامدها مختلفی از خود بجا می گذارند که در کمک رسانی می تواند بسیار موثر بوده و از خسارات جانبی آنها کاست که با برنامه ریزی قبل از مخاطرات و هماهنگی در قالب مدیریت واحد بحران و درس آموزش از بحرانهای گذشته و اجرای تمرین های مستمر و با توان افزایی تجهیزاتی در مراحل سه گانه بحران (قبل، حین و بعد از حادثه) می توان شاهد اثرات سوانح و افزایش کارایی نیروهای امدادی و مدیریتی بود. بررسی ها نشان میدهد توسعه غیر قانونی جمعیت زیاد و ساختمانهای ضعیف شهرها را در معرض آسیب های ناشی از فرسایش محیطی، زمین لرزه، آتش سوزی، سیل قرار داده است. تجربیات و مطالعات نشان دهنده آن است که موفق ترین سطح برخورد با بحران در شهرها سطح مدیریت شهری است یعنی مدیریت بحران شهری جزیی از وظایف و خدماتی است که مدیریت شهری فعال و پویا باید ارایه کند و با اجرای برنامه هایی چون نوسازی ، بهسازی، تقلیل تراکم، تامین امکانات، تامین فضای باز و … می توان با برنامه ریزی علمی و با استفاده از تجربیات و درس آموزی از بحرانهای گذشته آسیب پذیری شهرها را کاهش داد . تفاوتهای مهم برنامه ریزی در مدیریت بحران با سایر برنامه ریزی ها در فشارهای ناشی از بحرانها و اثرات مختلف سوانح در بافت های سازمانی و نارسایی در سامانه مدیریت اطلاعات و (RS,GIS) می باشد و ویژگی ها و قالب اجرایی خاصی بر اساس نیازهاو شرایط نسبت به سایر برنامه ریزی ها مطالبه می کند. مطابق ماده ۳۳ وظایف برخی از سازمانها و وزارتخانه ها از جمله اموزشی وپرورش و علوم تحقیقات و فن آوری و فرهنگ و ارشاد اسلامی و … تشریح شده و طبق ماده ۴۳ مسوولیت فرماندهی و هدایت عملیات امداد و نجات بعهده جمعیت هلال احمر بوده و کلیه سازمانهاو دستگاه ها موظف به همکاری با این جمعیت در امر امداد و نجات می باشند. در نتیجه واگذاری مسوولیت نیاز به ساختار مدیریتی فرماندهی حادثه (I.C.S) دارد که اصول آن عبارتند از : زبان مشترک، ساختار مشترک، اصالت کار، حوزه مدیریتی قابل کنترل، مدیریت جامع، سیستم فرماندهی واحد، ساماندهی با الگوی مشخص، سیستم ارتباطی منسجم، اماکن و پایگاه های مشخص و طرح عملیاتی حادثه به شکل متمرکز استکه دارای بخش های مختلفی از جمله فرماندهی Command و عملیات operation، پشتیبانی Logistic ، برنامه ریزی Planning و مالی اداری Finance/Administration که هر کدام دارای وظایف و زیر مجموعه ها و شرح وظایف و عملکردهای مشخصی می باشد. که فرماندهی بهینه در هنگام بحران نیاز به وجودمرکزی امن به نام مرکز بحران با ویژگی های منحصر به خود را دارد.