سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدکاظم شعبانی – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی آب دانشگاه شیراز
تورج هنر – استادیار بخش مهندسی آب دانشگاه شیراز
منصور زیبایی – استادیار بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

آب یکی از مهمترین منابع مورد نیاز جامعه بشری است. موضوع چگونگی حفظ این منبع حیاتی و بهره برداری بهینه از آن، یکی از مهمترین چالشهای قرن حاضر است. در این راستا، محدودیت منابع آب و خاک به دلیل موقعیت جغرافیایی و اقلیمی کشور از یک سو و ضرورت تحقق پذیری آرمان خود کفایی در امور زیربنایی از سوی دیگر، موجبات بهره برداری بهینه از منابع آب و خاک موجود در سطح کشور را امری اجتناب ناپذیر میسازد. در این پژوهش با توجه به تابع تولید پیشنهاد شده توسط مییر وهمکاران ( ۱۹۹۳ )، اثر درصدهای مختلف کاهش آب مصرفی را بر روی الگوی کشت غالب (گندم، جو، برنج، چغندرقند، ذرت دانه ای و ذرت علوف های) منطقه درودزن (استان فارس) مورد بررسی قرار گرفت. درصدهای مختلف کاهش آب مصرفی در فواصل مساوی ۲
و ۵ درصد انتخاب و به عنوان استراتژ یهای آبیاری (متغیرهای تصمیم) در دو مدل جداگانه بصورت برنامه ریزی خطی وارد گردید. نتایج این تحقیق نشان داد در حالتی که کم آبیاری در طول دوره رشد گیاهان وارد مدل میشود مدل باز استراتژی آبیاری کامل را به عنوان فعالیت بهینه انتخاب میکند.